Αναρτήσεις
"Να ζείτε αντάξια με την κλήση που λάβατε" (Εφεσ. 4/1).
Αυτή η κλήση μας ενεργοποιεί. Αν προσπαθούμε να ζήσουμε τη χριστιανική ζωή χωρίς την κλήση του Χριστού θ' αποτύχουμε. Ο άνθρωπος πρέπει ν' αναγνωρίσει ότι είναι χαμένος αν δεν σωθεί. Πρέπει να παραδεχτεί την αμαρτωλότητά του, να μετανοήσει για την αμαρτία του και τότε θα βρει τον Σωτήρα. Τη στιγμή που αναγνωρίζουμε τη φωνή Του και ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμά Του αποκτούμε νέα ζωή.
Ο καθαρισμός από την αμαρτία και την παλιά ζωή, η είσοδός μας στη Βασιλεία του Θεού, η ελπίδα του Ουρανού και η υπόσχεση της αιώνιας ζωής στην παρουσία του Ιησού Χριστού, όλα αυτά μας καλούν σ' ένα νέο τρόπο ζωής και συμπεριφοράς. Η νέα δημιουργία εν Χριστώ είναι μια νέα ζωή.
Μια ζωή άξια της κλήσης του Χριστού είναι κάτι παραπάνω από έναν τυπικό, παραδοσιακό χριστιανισμό που περιορίζεται μόνο στη λατρεία της Κυριακής και σε μερικούς ξερούς θρησκευτικούς τύπους και μια στεγνή ζωή προσευχής που χρειάζεται μια συμφορά για ν' αλλάξουν.
Όποιος γνωρίζει τον Χριστό πρέπει να ζει τη ζωή της μαθητείας.
MAURICE PAINE
"Φώναξα μές στη θλίψη μου στον Κύριο" (Β΄ Σαμ. 22/7).
Τα λόγια αυτά βρίσκονται στον ύμνο δοξολογίας του βασιλιά Δαβίδ, όταν ο Κύριος τον απελευθέρωσε από όλους τους εχθρούς του και το Σαούλ.
Η θλίψη και η απογοήτευση κυριεύει όλους μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Ενώ όλα πηγαίνουν καλά στη ζωή μας όταν χτυπά μια συμφορά κι ένα γιγάντιο κύμα ξεσπά πάνω μας, τότε βρισκόμαστε σε αμηχανία, έξω από κάθε έλεγχο. Τέτοια γεγονότα πρέπει να μας οδηγήσουν στον Κύριο. Δεν χρειάζεται όμως να περιμένουμε τέτοια γεγονότα σκληρά για να μας στρέψουν στον Κύριο.
Όσο γρηγορότερα αναγνωρίσεις την ανεπάρκεια και ανικανότητα να αντιμετωπίσεις τις καταστάσεις της ζωής, τόσο το καλύτερο.
Αυτό που χρειάζεσαι τώρα, στην αρχή του Νέου Έτους είναι να καλέσεις σε βοήθεια τον Κύριο. Αν το κάνεις αυτό θα έχεις τη βοήθεια σε καιρούς δύσκολους.
MAURICE PAINE
"Και τότε θα τους πω: Ποτέ δε σας γνώρισα" (Ματθ. 7/23).
Αυτά είναι τα λόγια του Ιησού για εκείνους που χρησιμοποίησαν το Όνομά Του αλλά δεν εκτελούσαν το θέλημά Του. Το ότι έλεγαν "Κύριε, Κύριε" δεν τους άνοιξε η πόρτα για τη βασιλεία του Θεού.
Αν και διαμαρτυρήθηκαν, προβάλλοντας τα κατορθώματά τους, ότι προφήτευσαν, έβγαλαν δαιμόνια, κι έκαναν θαύματα στο Όνομά Του, δεν τους έκανε αυτόματα και θαυματουργικά παιδιά του Θεού.
Ποτέ αυτοί δεν μετανόησαν για την αμαρτία τους, δεν επικαλέστηκαν το Όνομα του Χριστού για σωτηρία, και ποτέ δεν έκαναν το θέλημά Του. Μόνο όσοι περπατούν κοντά σ' Αυτόν, ακούνε και υπακούνε τη φωνή Του και έχουν προτεραιότητά τους το θέλημα του Θεού είναι γνήσια παιδιά του Θεού.
Ευσεβή λόγια και καλά έργα, όσο καλά κι αν είναι στη θέση τους, δεν μπορούν να εξιλεώσουν την αμαρτία. Μόνο το αίμα του Αμνού του Θεού, του Χριστού, μπορεί να το κάνει. Δεν θα σωθούν αυτοί που λένε "Κύριε, Κύριε" αλλά όσοι επικαλεστούν με μετάνοια και πίστη τον Ιησού Χριστό.
MAURICE PAINE
"Τώρα όμως βλέπω τα όσα τερατώδη κάνουν οι προφήτες… ενθαρρύνουν τους ασυνείδητους να κάνουν το κακό" (Ιερεμίας 23/14).
Όσοι βρίσκονται στην εξουσία, πολιτική, θρησκευτική, πνευματική, πρέπει να γνωρίζουν ότι όταν αμαρτάνουν ενθαρρύνουν και το λαό να κάνει το ίδιο.
Οι προφήτες της Ιερουσαλήμ στην εποχή του Ιερεμία διέπρατταν μοιχεία και έλεγαν ψέματα. Οι απλοί άνθρωποι το γνώριζαν αυτό, κι έτσι ακολουθούσαν τα αμαρτωλά μονοπάτια των θρησκευτικών ηγετών τους.
Δεν είναι μόνο οι προφήτες, οι κληρικοί, οι πολιτικοί, οι εκπαιδευτικοί που προειδοποιούνται να προσέχουν τη ζωή τους αλλά κι όλοι εμείς που με τον ένα ή άλλο τρόπο, ενθαρρύνουμε τους άλλους να κάνουν το κακό.
Κάνοντας το κακό μπορεί να φέρει μια φευγαλέα απόλαυση, αλλά οι συνέπειες που επηρεάζουν πάντα είναι βλαβερές και προκαλούν πόνο. Αντί να ενθαρρύνετε με την ασυνεπή ζωή σας τους άλλους, καλό είναι να τους ενθαρρύνετε με αγία συμπεριφορά να κάνουν το καλό.
MAURICE PAINE
"(Ο Παύλος) έβλεπε την πόλη γεμάτη από είδωλα" (Πράξεις 17/16)
Η περιγραφή του απ. Παύλου για την Αθήνα του πρώτου αιώνα θα μπορούσε να εφαρμοστεί με τις περισσότερες πόλεις σήμερα. Η βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου είναι να λατρεύει. Οι επιλογές που φέρνει ο διάβολος μπροστά μας είναι τεράστιες. Ο θρόνος της καρδιάς μας που ανήκει στον Θεό, Δημιουργό και Σωτήρα μας, ξαφνικά κατακλύζεται από ένα σωρό πράγματα. Υπάρχουν πολλά πράγματα που από μόνα τους δεν είναι κακά ή βλαβερά, γίνονται όμως είδωλα όταν τα λατρεύουμε, όταν πάρουν την πρώτη θέση στην καρδιά μας. Όταν οι άνθρωποι δεν μιλούν για τίποτε άλλο και η σκέψη τους είναι συνεχώς γεμάτη από τα πράγματα του κόσμου, τότε βλέπουμε την ειδωλολατρία στη χειρότερη μορφή της.
Το να λατρεύεις τον Θεό σημαίνει ότι ζεις γι' Αυτόν. Οι περιστασιακές πράξεις ευσέβειας και οι λίγες σκέψεις μας για τον Θεό δεν είναι αρκετά όταν όλον τον άλλο χρόνο οι καρδιές μας είναι γεμάτες με τα είδωλά μας. Όταν ο θρόνος της καρδιάς μας είναι γεμάτος από τα είδωλά μας δεν υπάρχει θέση για τον Θεό.
MAURICE PAINE
"Ο Θεός γνωρίζει τις καρδιές σας" (Λουκάς 16/15)
Μπορεί να εξαπατά ο ένας τον άλλο αλλά δεν μπορούμε με κανένα τρόπο να ξεγελάσουμε τον Θεό, που τα βλέπει και τα ξέρει όλα. Εμείς μπορούμε να ξεχάσουμε τον Θεό αλλά Εκείνος ποτέ δεν μας ξεχνά. Δεν υπάρχει κανένας στύλος πίσω από τον οποίο μπορούμε να κρυφτούμε, κανένα σκοτάδι, όσο βαθύ, δεν μπορεί να μας κρύψει από το μάτι του Θεού που τα βλέπει όλα.
Ακριβώς γι' αυτό πρέπει να καταφύγουμε σ' Αυτόν, όπως είμαστε. Όσο κι αν προσποιηθούμε, πρέπει να ξέρουμε ότι ο Θεός γνωρίζει το τι έχουμε μέσα μας. Εκείνος γνωρίζει ακόμη και τις πιο απόκρυφες σκέψεις μας και τα ελατήρια της καρδιάς μας.
Τα καλά νέα είναι ότι όταν καλέσουμε τον Θεό να μας καθαρίσει τότε δεν έχουμε να κρύψουμε οτιδήποτε. Οι γραμματείς και φαρισαίοι μπορεί να πέτυχαν στην προσποίηση, αλλά ο Θεός ξεσκέπασε την υποκρισία τους. Ας επαναλάβουμε με τον ψαλμωδό: "Κύριε, γνωρίζεις την καρδιά μου".
MAURICE PAINE
"Ποιος είναι ο όμοιός Σου, Θεέ" (Ψαλμ. 71/19)
Ποιος άλλος θα είχε την υπομονή και τη μακροθυμία που είχε ο Θεός με το λαό Του; Περιφρόνησαν τις προμήθειές Του, απόρριψαν το Νόμο Του και συνεχώς περιπλανιόταν μακριά απ' Αυτόν.
Ο Θεός έστειλε τον Υιό Του στον κόσμο να γίνει άνθρωπος αλλά δεν Τον αναγνώρισαν. Εναντιώθηκαν στη διδασκαλία Του και παρ' όλα τα θαύματά Του, Τον απόρριψαν και στο τέλος Τον σταύρωσαν. Υπόφερε τον πόνο και την αισχύνη της σταύρωσης μόνος Του, όταν οι ακόλουθοί Του Τον εγκατέλειψαν. Ο Θεός Πατέρας έβαλε πάνω την αμαρτία του κόσμου.
Ο Θεός ανάστησε τον Ιησού από τους νεκρούς και έστειλε το Άγιο Πνεύμα να ενοικήσει τους ακολούθους Του. Και τώρα περιμένει την αποκατάσταση πάντων. Ω, Θεέ, ποιος Θεός είναι σαν κι' Εσένα;
MAURICE PAINE
"Όποιος παρατηρεί συνέχεια τον άνεμο, δε θα σπείρει ποτέ…" (Εκκλησιαστής 11/4)
Ο σοφός συγγραφέας λέει, ότι ποτέ δε θα σπείρεις ή θα θερίσεις κάτι αν κοιτάζεις τις καιρικές συνθήκες. Αυτή είναι μια χρήσιμη και καλή συμβουλή για όσους ξεκινούν τη ζωή τους τώρα ή αρχίζουν κάποιο έργο. Μην εμποδίσεις το νεανικό σου ενθουσιασμό και την ενεργητικότητά σου να σταθούν εμπόδιο στην πορεία σου.
Μπορεί να ρίχνεις τα μάτια σου πίσω σε μια ασήμαντη, ταπεινή και ατελή αρχή, αλλά κάτι έχεις να δεις όταν κοιτάξεις πίσω. Εκείνοι που ποτέ δεν ξεκινούν γιατί δεν εκμεταλλεύτηκαν τον κατάλληλο χρόνο ακόμη θα περιμένουν, κι όταν κοιτάξουν προς τα πίσω δεν έχουν να δούνε κάτι. Ο Θεός σε καλεί να Τον ακολουθήσεις, χωρίς να κοιτάς τις όποιες καταστάσεις και συνθήκες.
MAURICE PAINE
"Τα σώματά σας είναι μέλη του Χριστού" (Α' Κορ. 6/15)
Το να ανήκουμε στον Χριστό περικλείει τα πάντα: Επηρεάζει κάθε τμήμα της προσωπικότητάς μας. Είναι κάτι παραπάνω από μια πνευματική εμπειρία. Επηρεάζει το πιστεύω μας και τη συμπεριφορά μας.
Το σώμα, ο νους και το πνεύμα, όλων εκείνων που γνωρίζουν τον Χριστό ως προσωπικό τους Σωτήρα, είναι αγιασμένοι απ’ Αυτόν. Όλα έχουν ξεχωριστεί για την υπηρεσία Του, κι αυτό συμπεριλαμβάνει και το σώμα. Στη ζωή αυτή έχουμε ένα σώμα με το οποίο εργαζόμαστε. Οι ενέργειες και οι πράξεις του σώματός μας δείχνουν ποιος το κατευθύνει, όπως και η κατεύθυνση του αυτοκινήτου φανερώνει τον τρόπο που ο οδηγός το οδηγεί.
Ανήκεις στον Χριστό; Αναγνωρίζεις ότι είσαι μέλος του μυστικού σώματος του Χριστού; Άρα το φυσικό σου σώμα πρέπει να το αντανακλά αυτό. Δεν είσαι ελεύθερος να κάνεις αυτό που θέλεις. Πρέπει να κάνεις αυτό που ο Κύριος θέλει. Δεν ανήκεις στον εαυτό σου: λυτρώθηκες με μεγάλη τιμή.
MAURICE PAINE
"Ο κόσμος συνωστιζόταν γύρω Του" (Λουκάς 5/1)
Οι άνθρωποι στις ημέρες του Ευαγγελίου αναγνώριζαν ότι από τα χείλη του Ιησού άκουγαν το Λόγο του Θεού. Γι' αυτό και ήθελαν ν' ακούσουν περισσότερα.
Ζούμε σε διαφορετική γενιά. Οι άνθρωποι πια δεν λαχταρούν ν' ακούσουν το Λόγο του Θεού. Η Αλήθεια χάθηκε μέσα στη σωρεία των δογμάτων και των παραδόσεων. Η πολυπλοκότητα της ζωής, η βαρβαρότητα από τη μια και ο ηδονισμός και η πολυτέλεια από την άλλη, έχουν κλέψει από τους ανθρώπους τη δίψα για τον Θεό. Μπορούν όμως τα ξυλοκέρατα του κόσμου αυτού να ικανοποιήσουν τον άνθρωπο; Μήπως το βροντερό γέλιο δεν κρύβει τον πόνο και την έλλειψη ικανοποίησης του ανθρώπου; Κι όμως είναι το Άγιο Πνεύμα που κινεί τους ανθρώπους να αναζητούν τον Θεό. Ο Θεός κάθε χάρης εκτείνει την εύνοιά Του μ' ένα σωρό ανεξήγητους τρόπους. Εμείς πρέπει να κηρύξουμε το Λόγο του Θεού και να ζήσουμε σύμφωνα μ' αυτόν και ο Κύριος θα κάνει το έργο της σωτηρίας.
MAURICE PAINE
"Πουληθήκατε για το μηδέν" (Ησαΐας 52/3)
Οι άνθρωποι με ευκολία πουλιούνται για το τίποτα. Ο απαγορευμένος καρπός στην Εδέμ δεν έκανε τίποτε στον Αδάμ από το να τον οδηγήσει σε μια φυλακή κόπων και ιδρώτα. Το πιάτο της σούπας για το οποίο ο Ησαύ συμφώνησε ν' ανταλλάξει για τα πρωτοτόκια του γρήγορα έχασε τη γεύση του και του πρόσθεσε χρόνια θλίψης και αγωνίας.
Πολλοί πουλούν την ψυχή τους στο Διάβολο, όπως ο Φάουστ, και όταν ξυπνούν ανακαλύπτουν ότι η τιμή πώλησής τους ήταν τίποτα. Κοιτάξτε στα 30 αργύρια που ο Ιούδας πέταξε πίσω στους ιερείς μετά που πρόδωσε τον Κύριό του. Τι κέρδισε; Τίποτα!
Αυτός που παίζει με τον Θεό μοιάζει μ' εκείνον που μεταφέρει νερό.
Αναγνωρίστε την κενότητα της ζωής προτού είναι πολύ αργά. Ο Θεός προμήθευσε οδό και τρόπο σωτηρίας διά του Ιησού Χριστού. Δεν κοστίζει τίποτα και το κέρδος είναι αιώνια ζωή.
MAURICE PAINE
"Πού είναι η πίστη τους;" (Λουκάς 8/25)
Πού είναι η πίστη σου όταν έχεις ανάγκη; Μερικοί δεν έχουν καθόλου πίστη. Πολλοί δεν την έχουν έτοιμη για να τη χρησιμοποιήσουν. Η πίστη δεν είναι κάτι το ακαδημαϊκό, δεν είναι θεωρία. Είναι κάτι το ζωντανό και ζωτικό. Στο χριστιανικό σου περπάτημα χρειάζεσαι πίστη για να πατήσεις τον πειρασμό και να συνεχίσεις την πορεία σου για να εκτελέσεις το σκοπό του Θεού στη ζωή σου.
Πρέπει να ξέρεις που και σε ποιον είναι η πίστη σου και να είσαι έτοιμος να τη χρησιμοποιήσεις κάθε στιγμή στην ανάγκη σου. Η Βίβλος την παρομοιάζει με πνευματικό οπλισμό που την προμηθεύει ο Θεός. Είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος για όλους που έχουν γεννηθεί από το Πνεύμα και μπορούν να την ασκούν. Μπορεί να μετακομίσει βουνά δυσκολιών αλλά μπορεί να γίνει ένα άχρηστο εργαλείο όταν δεν χρησιμοποιηθεί. Γι' αυτό πίστεψε στον Κύριο για σωτηρία. Πίστεψε σ' Αυτόν και θα θριαμβεύσεις.
MAURICE PAINE
"Από σας έχει αντηχήσει ο Λόγος του Κυρίου" (Α' Θεσ. 1/8)
Τέτοια ήταν η αλλαγή που ήρθε στη ζωή των πιστών της Θεσσαλονίκης ώστε ο Λόγος του Θεού αντήχησε απ' αυτούς για ν' ακουστεί από όλη την πόλη. Οι φίλοι, οι γνωστοί στη δουλειά, στο σχολείο, στα σπίτια… παντού μιλούσαν για τα θαύματα του Θεού και όλοι γνώριζαν ότι ήταν ακόλουθοι του Χριστού. Τι συμβαίνει με μας; Μερικοί λένε η πίστη στο Θεό είναι ατομική υπόθεση, άλλοι την κρατούν για τον εαυτό τους. Η πίστη των Θεσσαλονικέων και η αγάπη τους για το Θεό ήταν φανερή σ' όλους. Η πραγματική πίστη στο Θεό δεν μπορεί παρά θα εκδηλωθεί με λόγια και με έργα. Ο Ιησούς είπε κανένας δεν ανάβει λαμπάδα και κατόπι την κρύβει. "Έτσι πρέπει να λάμψει το φως μας μπροστά στους ανθρώπους ώστε να δούνε τα καλά μας έργα και δοξάσουν τον Πατέρα μας που βρίσκεται στους ουρανούς", λέει ο Ιησούς. Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα των πιστών της Θεσσαλονίκης.
MAURICE PAINE
"Δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο του Χριστού" (Ρωμ. 1/16)
Να κηρύττεις για δοκιμασίες, χτυπήματα, καρφιά και σταυρό δεν είναι καθόλου ελκυστικό. Ένας Σωτήρας που πεθαίνει θάνατο εγκληματία δεν είναι κάτι για το οποίο μπορείς να μιλήσεις με κατήχηση. Ο απ. Παύλος όμως γνωρίζει ότι αυτό που φαίνεται μωρία στον άνθρωπο είναι η σοφία του Θεού. Με χαρά παίρνει αυτό που ήταν επαίσχυντο και το κάνει ένδοξο. Δεν υπάρχει σωτηρία πουθενά αλλού παρά μόνο στο Σταυρωμένο Ιησού. Μπορεί ν' αλλάξεις το μήνυμα και να το κάνεις πιο ελκυστικό αλλά αυτό δεν σώζει κανέναν. Αφαίρεσε όλα εκείνα που ενοχλούν και τότε δεν θα έχεις συγχώρηση της αμαρτίας. Πρόσθεσε κι άλλα για να αισθανθείς ότι αξίζεις τη σωτηρία, αλλά αυτό δεν θα σου φέρει ειρήνη με το Θεό. Μη βάλεις στο μήνυμα άλλο ένδυμα, ούτε να το κάνεις πιο εύκολο και πιο ήπιο. Μην ντρέπεσαι για το Ευαγγέλιο, γιατί είναι δύναμη του Θεού στον καθένα που πιστεύει.
MAURICE PAINE
"Δε θα προσθέσετε ούτε θ' αφαιρέσετε τίποτα απ' αυτά" (Δευτερονόμιον 12/32).
Το Δευτερονόμιον περιέχει εντολές και διδασκαλίες που έδωσε ο Θεός στους Ισραηλίτες. Στο εδάφιο αυτό ο Θεός προσθέτει μια προειδοποίηση την οποία πρέπει να προσέξουν - να προσθέσουν ούτε να αφαιρέσουν κάτι απ' αυτά που παράγγειλε ο Κύριος.
Σε κάθε γενιά βλέπουμε πόσο εύκολα προσθέτουμε ή αγνοούμε τις εντολές του Θεού. Κι όταν αρχίσει να γίνεται αυτό δεν υπάρχουν όρια που θα σταματήσει. Παράδειγμα αυτού έχουμε τους Φαρισαίους και Σαδδουκαίους της εποχής του Κυρίου μας. Μιας και μια αίρεση ή ένα λάθος γίνονται δεχτά στη συνέχεια διδάσκονται ως αλήθεια! Ο μεγαλύτερος θησαυρός που έχουμε είναι η Βίβλος και η μεγάλη ανάγκη μας είναι να ζητήσουμε το Άγιο Πνεύμα να μας αποκαλύψει το μήνυμά της και να μας βοηθήσει να το υπακούμε.
MAURICE PAINE
“Κι ύστερα ήρθε άλλη γενιά, που δεν γνώριζε προσωπικά τον Κύριο…” (Κριτές 2/10).
Οι άνθρωποι γρήγορα λησμονούν, όχι τα γεγονότα της ιστορίας, αλλά τα μαθήματα του παρελθόντος. Οι Αιγύπτιοι ξέχασαν για τον Ιωσήφ και έδιωξαν τους Ισραηλίτες για να τους εξοντώσουν.
Και στην περίοδο που κυβερνούσαν οι Κριτές, οι Ισραηλίτες γρήγορα ξεχνούσαν τις αξιώσεις του Θεού όταν ο Κριτής πέθαινε και στρέφονταν στον ειδωλολατρικό τρόπο ζωής, όπως και τ’ άλλα έθνη τριγύρω τους.
Αυτό συμβαίνει και σήμερα. Ξέρουμε ότι ο Θεός μίλησε στους προπάτορές μας αλλά οι περισσότεροι νιώθουν ότι η σχέση που έχουν με το Θεό είναι κάτι που ανήκει στο παρελθόν. Η έλλειψη υγιούς χριστιανικής εκπαίδευσης και η υποβάθμιση της οικογενειακής ζωής είναι παράγοντες που μας κατάντησαν μια γενιά που δεν γνωρίζει το Θεό.
Έτσι υπάρχει μεγάλη ανάγκη όσοι γνωρίζουν τον Κύριο να γνωστοποιήσουν τα θαυμάσια της χάρης Του στη γενιά τους.
MAURICE PAINE
“Κι εκείνοι χωρίς να χάνουν καιρό παράτησαν τα δίχτυα τους και Τον ακολούθησαν” (Μάρκ. 1/18).
Μια προσωπική συνάντηση και επαφή με τον Ιησού Χριστό δημιουργεί μια άμεση ανταπόκριση. Δεν χρειάζονταν δεύτερη σκέψη, άλλη καθυστέρηση. Δεν μπορεί να γίνει και διαφορετικά όταν το πλάσμα έρχεται μπροστά στο Δημιουργό του.
Η συνάντηση κάθε ανθρώπου με τον Κύριο είναι μια πρόκληση και πρόσκληση. Και απαιτεί απάντηση. Αν δεν Τον δεχτείς, Τον απορρίπτεις. Το να μη κάνεις κάτι και να μη λες τίποτε απαντάς αρνητικά. Γι’ αυτούς όλα τα άλλα (δίχτυα, δουλειά…) ήταν δευτερεύοντα. Η πρόσκληση του Χριστού γέμισε την όρασή τους. Αυτό που χρειάζονταν ήταν το ψάρεμα των ανθρώπων.
Όλοι μας πρέπει να εγκαταλείψουμε κάτι: άλλοι τα δίχτυα, άλλοι κάποια άλλη δουλειά ή απασχόληση. Είθε η ανταπόκρισή μας να είναι άμεση και αμετάκλητη, όπως των πρώτων μαθητών.
MAURICE PAINE
“Ο καρπός του Πνεύματος” (Εφεσ. 5/9)
Ο καρπός είναι προϊόν αύξησης και ενέργειας. Το Άγιο Πνεύμα παράγει καλό καρπό αγαθότητας και αλήθειας. Ο καρπός του Πνεύματος έρχεται σ’ αντίθεση με τα έργα του σκότους και της σάρκας, που δεν παράγουν τίποτα το καλό και αληθινό. Ο καρπός συνήθως, δεν έρχεται μέσα σε μια νύχτα. Φυσιολογικά είναι το αποτέλεσμα μηνών και ετών. Το Άγιο Πνεύμα ενεργεί και κάνει τον καρπό πιο ελκυστικό. Το ύψιστο ιδανικό που επιδιώκουμε είναι να φέρουμε καρπό κι έτσι ο Θεός να δοξάζεται. `
Η αγάπη και η χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού ξεχειλίζει και ποτίζει όλους γύρω μας όταν ζούμε καρποφόρα ζωή. Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, δίνονται για να μας υψώσουν και να μας φέρουν πλησιέστερα στο Χριστό. Φτάνουμε στο ύψιστο σημείο των δυνατοτήτων μας όταν παράγουμε τον καρπό του Πνεύματος.
MAURICE PAINE
“Άνθρωπος… χωρίς θεμέλια” (Λουκάς 6/49)
Υπάρχουν πολλοί σήμερα που μοιάζουν αυτόν τον άνθρωπο που έχτισε σπίτι χωρίς θεμέλια. Έχουν τη σοφία του κόσμου. Είναι επιτυχημένοι με τα ανθρώπινα μέτρα αλλά στερούνται ηθικού χαρακτήρα. Το θεμέλιο βεβαιώνει τη σταθερότητα και την αντοχή της οικοδομής και εμποδίζει την κατάρρευση ή διάβρωση. Το θεμέλιο αν και δεν είναι ορατό έχει μεγάλη σπουδαιότητα γιατί εμποδίζει την κατάρρευση και την φθορά. Το θεμέλιο του χριστιανού είναι το καλύτερο που ξέρουμε: Είναι ο Ιησούς Χριστός που μπορεί να σταθεί και ν’ αντέξει τις θύελλες και καταιγίδες της ζωής και την κρίση που θα γίνει μπροστά στο θρόνο του Θεού. Ιδιαίτερα πρέπει να προσέχουν εκείνοι που είναι πρότυπα και παραδείγματα στους άλλους – γονείς, κληρικοί, δάσκαλοι, κηδεμόνες.
Όλοι μας είναι ανάγκη να εξετάσουμε που οικοδομούμε τη ζωή μας. Καθώς όλα γύρω μας σείονται, πρέπει να καταφύγουμε στον αναλλοίωτο Βράχο των αιώνων, τον ΧΡΙΣΤΟ. Και μόνο ότι κτίζουμε πάνω στο θεμέλιο που είναι ο Χριστός, θα μείνει και μόνο αυτό δοξάζει τον Θεό.
MAURICE PAINE
“Ο μεγαλύτερος από σας θα είναι υπηρέτης σας" (Ματθ. 23/11).
Η μεγαλοσύνη είναι η ποιότητα στην οποία στοχεύουμε όλοι σε μικρό ή σε μεγάλο βαθμό. Ο Ιησούς λέει ότι αυτοί που είναι πραγματικά μεγάλοι είναι όσοι υπηρετούν. Είναι σημαντικό να υπηρετούμε και υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να υπηρετήσουμε ο ένας τον άλλο.
Εκείνοι που υπηρετούν από αγάπη και ευσπλαχνία βρίσκονται πιο κοντά στα αισθήματα του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, που έγινε άνθρωπος για να υπηρετήσει και όχι να υπηρετηθεί. Έζησε μια ζωή υπηρεσίας και τέλος πρόσφερε τον εαυτό Του θυσία στο Σταυρό για τις αμαρτίες μας. Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του ότι Αυτός τους έκλεξε και τους παρήγγειλε να φέρουν καρπό. Η ζωή της καρποφορίας φανερώνει την αληθινή διακονία και υπηρεσία μας. Κι όλοι μπορούμε νάχουμε συμμετοχή σ’ αυτήν.
MAURICE PAINE
“Εγώ είμαι η θύρα” (Ιωάννης 10/9)
Πολλοί προσπαθούν να βρούνε θύρα εξόδου από την κατάστασή τους. Μερικοί θέλουν να βγούνε από τη φτώχεια που βρίσκονται, άλλοι από την πίεση και το άγχος που αισθάνονται και άλλοι ζητούν διέξοδο από τις αδικίες και τους φόβους.
Η αμαρτία και η ανταρσία γέμισαν τον κόσμο μας με πόνο, θλίψη, αγωνία. Η επίγεια χαρά αργά - γρήγορα θα τερματιστεί.
Υπάρχει μια έξοδος, μια πόρτα, μια διέξοδος. Υπάρχει ένας δρόμος που μας βγάζει από την αμαρτία στην ελευθερία της αιώνιας ζωής. Την άνοιξε όταν ο Ιησούς πέθανε στο Σταυρό. Αυτός διακήρυξε ότι όσοι περνούν απ’ αυτήν την πόρτα θα σωθούν. Πολλοί έχουν περάσει μέσα απ’ αυτήν την πόρτα της σωτηρίας. Οιοσδήποτε μπορεί να μπει απ’ αυτήν την πόρτα. Βεβαιώσου ότι είσαι κι εσύ ένας απ’ αυτούς.
MAURICE PAINE
«Αρκετό είναι για την κάθε μέρα το δικό της πρόβλημα (η κακία αυτή)» (Ματθ. 6/34)
Ο Θεός δεν υπόσχεται στα παιδιά Του μια ζωή απαλλαγμένη από προβλήματα. Κατατρεγμοί, απογοητεύσεις, αποτυχίες, πιέσεις και διωγμοί μπορούν να συμβούν κάθε μέρα και στους ακολούθους του Χριστού. Παρ’ όλα αυτά υπόσχεται να διαφυλάξει τα παιδιά Του από πνευματικές πτώσεις και μια μέρα να τους παρουσιάσει στο Θεό πλήρεις και τέλειους.
Γι’ αυτό που μας προειδοποιεί ο Χριστός είναι να μη φέρουμε τις μέριμνες, τα προβλήματα και τις πιέσεις της αυριανής ημέρας στη σημερινή. Αυτό εύκολα μπορεί να συμβεί.
Δεν μπορείς να πεις τι θα συμβεί αύριο. Θα μπορούσες να φανταστείς για το τι θα μπορούσε να γίνει αύριο και ν’ αρχίζεις να κτίζεις βουνά προβλημάτων και μεριμνών και να τα προσθέτεις στα φορτία της σημερινής ημέρας. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να πάρουμε μια οριστική απόφαση, να επιρρίψουμε τα φορτία μας στον Κύριό μας. Κοίταξε σ’ Αυτόν για να πάρεις βοήθεια για να χειριστείς τα προβλήματα του σήμερα.
MAURICE PAINE
«Ο Ισραήλ απέρριψε ότι αγαθό» (Ωσηέ 8/3)
Μερικοί λόγοι που οι άνθρωποι απορρίπτουν το καλό είναι οι παρακάτω:
Πρώτα γιατί αυτό είναι που θέλει η καρδιά τους. Επιθυμούν, ακολουθούν το δικό τους δρόμο, παρά το σωστό δρόμο.
Δεύτερο, γιατί αγαπούν το κακό. Γι’ αυτούς το σκοτάδι είναι καλύτερο από το φως γιατί τα έργα τους είναι κακά και αμαρτωλά.
Τρίτο, είναι δεμένοι και σκλαβωμένοι με τις αμαρτωλές συνήθειες, που τους έχουν παγιδεύσει και παραλύσει ώστε να μη μπορούν να κάνουν αυτό που θέλουν.
Έτσι, στη λίστα των αναγκών του ανθρώπου την πρώτη θέση έχει η απελευθέρωση, η σωτηρία. Η κραυγή του ανθρώπου είναι: «Κύριε, σώσε με, γιατί δεν μπορώ να σώσω τον εαυτό μου. Πρόσεξε μη φτάσεις στην κατάσταση του λαού του Ισραήλ της εποχής του προφήτη Ωσηέ που συνειδητά απέρριψε το καλό.
MAURICE PAINE
«Έτσι συμβαίνει και σ’ εκείνους όλους που το Θεό ξεχνούν» (Ιώβ 8/13)
Πολλοί είναι εκείνοι που ξεχνούν το Θεό για διάφορους λόγους, κι ακολουθούν τα δικά τους μονοπάτια. Είναι τρομερό και τραγικό να ξεχνά ή να αγνοεί κάποιος τον Πλάστη του. Παρ’ όλα αυτά ο Θεός που είναι μακρόθυμος του επιτρέπει να συνεχίζει το μονοπάτι της απόρριψης και άρνησης.
Ο Θεός είναι Κυρίαρχος, και οι άνθρωποι κάνουν αυτό που θέλουν όπως νομίζουν. Όπως το σκυλί που δαγκώνει το χέρι που το ταΐζει, έτσι κι αυτοί μάχονται ενάντια στο Θεό.
Το βιβλίο του Ιώβ μας διδάσκει ότι εκείνοι που λησμονούν το Θεό μπορεί να ευημερούν αλλά το τέλος τους δεν θα είναι η μακαριότητα που ο Θεός ετοίμασε για εκείνους που Τον αγαπούν. Μπορεί το μονοπάτι σου να‘
ναι στενό, μη ξεχνάς όμως ότι είναι γεμάτο από την Παρουσία και την Ειρήνη του Θεού.
MAURICE PAINE
«Τη γυναίκα που τον Κύριο σέβεται, αυτήν θα την παινεύουν» (Παροιμ. 31/30).
Το τελευταίο κεφάλαιο της Βίβλου των Παροιμιών αναγνωρίζει και τονίζει την αξία της θεοσεβούς μητέρας και την επίδρασή της στην οικογένεια ή μιλά για την ενάρετη γυναίκα γενικά και την επιρροή της στην κοινωνία.
Κι αν αυτό ίσχυε σε εποχές που οι γυναίκες γενικά δεν εκτιμούνταν και αναγνωριζόταν για τη συμβολή τους στην κοινωνία, πόσο μάλλον στη σημερινή εποχή;
Η επίδραση της μάνας στο σπίτι δεν μπορεί να μετρηθεί με τίποτε. Η ευσεβής μητέρα έχει τρομερή επίδραση στο περιβάλλον της – και πόση ανάγκη έχει η εποχή μας από τέτοια παραδείγματα.
Η αληθινή χριστιανική πίστη είναι τόσο σημαντική στο σπίτι όσο και οπουδήποτε αλλού. Και τα παιδιά πρέπει να δοξάζουν το Θεό για τέτοιες μητέρες που αγαπούν το Θεό. Ο Θεός πρέπει να δοξάζεται και η ενάρετη γυναίκα πρέπει να επαινείται.
MAURICE PAINE
«Τον Κύριο θα δοξολογήσω μ’ όλη μου την καρδιά» (Ψαλμός 111/1)
Όταν ο Θεός δεν κατέχει όλον το θρόνο της καρδιάς σου τότε υπάρχει αρρώστια στην καρδιά. Η δοξολογία μας είναι αδύνατη όταν η αφοσίωσή μας είναι ρηχή και επιδερμική.
Ολόκαρδη αφιέρωση σημαίνει να δοξάζεις τον Κύριο κάθε μέρα, κάθε στιγμή, σε κάθε κατάσταση. Όπου πας και όπου στέκεσαι να αινείς και να δοξάζεις τον Θεό. Η αγάπη Του αγκαλιάζει όλη την προσωπικότητά σου, η Χάρη Του καλύπτει κάθε σου ανάγκη. Κι όταν άλλα πράγματα γεμίζουν και κυριαρχούν στην καρδιά σου, τότε εγείρονται τα προβλήματα.
Δεν πρέπει να υπάρχει τομέας και διαμέρισμα της ζωής στην οποία να μην έχει θέση ο Κύριος. Τον χρειάζεσαι σε κάθε τμήμα της ζωής σου. Αν θέλεις να έχεις πλήρη χαρά και ειρήνη τότε πρέπει να παραχωρήσεις όλα τα διαμερίσματα της ζωής σου στον Κύριο. Εκείνος θα κατέβει όπου είσαι και θα σ’ ανεβάσει στο ψηλότερο σημείο. Όταν Του τα παραδώσεις όλα, δεν θα έχεις δυσκολία να Τον δοξολογείς μ’ όλη τη καρδιά σου.
MAURICE PAINE
«Έχετε αφήσει την εντολή του Θεού και κρατάτε την παράδοση των ανθρώπων» (Μάρκ. 7/8)
Αν θέλουμε να υπακούμε στο Χριστό τότε δεν πρέπει ν’ ακολουθούμε τις παραδόσεις των ανθρώπων. Δεν μπορείς να κρατάς και τα δύο. Η θρησκεία οικοδομείται σε ανθρώπινες παραδόσεις. Η σχέση θεμελιώνεται στην υπακοή. Το να κάνεις κάτι από συνήθεια δεν είναι το ίδιο όταν το κάνεις ως έκφραση της αγάπης σου. Είναι τόσο εύκολο η τελετουργία να γίνει ρουτίνα και τότε η προσοχή μας γίνεται ανθρωποκεντρική αντί Χριστοκεντρική. Οι παραδόσεις μπορεί να ευαρεστούν τους ανθρώπους αλλά όχι το Θεό. Είναι δύσκολο να αποκοπείς από τις παραδόσεις. Αν όμως ζεις μια ζωή υπακοής στο Χριστό θα σ’ ελευθερώσει από τα δεσμά, τις απαγορεύσεις και τους περιορισμούς των ανθρώπων και θα σε βοηθήσει να μην κρίνεις τους άλλους. Μη συμμορφώνεσαι με τις παραδόσεις, να μεταμορφώνεσαι με το Άγιο Πνεύμα καθώς ζεις σε υπακοή σ’ Αυτόν. Ας ζούμε την κάθε μέρα σε υπακοή σ’ Αυτόν.
MAURICE PAINE
«Μη ανεβαίνετε· επειδή, ο Κύριος δεν είναι μαζί σας» (Αριθμοί 14/42)
Μερικά λάθη δεν είναι αναστρέψιμα κι αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε προτού τα κάνουμε. Οι Ισραηλίτες έκαναν το σφάλμα να ακούσουν την αρνητική αναφορά που έδωσαν οι δέκα από τους δώδεκα κατάσκοπους που έστειλε ο Μωϋσής στη Χαναάν. Και οι δώδεκα είδαν ότι στη χώρα έτρεχε «γάλα και μέλι» και υπήρχαν και γίγαντες. Μόνο όμως δύο απ’ αυτούς διαβεβαίωσαν το λαό ότι ο Θεός τους ικάνωνε να νικήσουν τους γίγαντες. ΄Ετσι ο Θεός είπε στο Μωϋσή ότι κανένας απ’ αυτούς που απέρριψαν το λόγο δεν θα δε τη Γη της Επαγγελίας και για 40 χρόνια θα περιπλανιόταν στην έρημο. ΄Οταν το άκουσαν αυτό, είπαν «κάναμε λάθος, εμείς θα πάμε στη χώρα». Ο Θεός όμως τους προειδοποίησε ότι δεν θα ήταν πια μαζί τους. Γι αυτό ας μην κάνουμε το λάθος να αμφισβητούμε τον Κύριο, γιατί αν το κάνουμε δεν θα είναι Αυτός πια μαζί μας.
MAURICE PAINE
«Ο Μαροδοχαίος, όταν πέθαναν ο πατέρας της και η μητέρα της (της Εσθήρ), το είχε αναλάβει ως θυγατέρα του» (Εσθήρ 2/7)
Αυτό που έκανε ο Μαροδοχαίος ήταν μια πράξη καλοσύνης. Δεν ξέρουμε αν ο Μαροδοχαίος είχε δική τους οικογένεια, αλλά έγινε πατέρας στην ξαδέρφη του Εσθήρ, από την μικρή της ηλικία, όταν οι γονείς της πέθαναν. Καθώς η ιστορία ξεδιπλώνεται, βλέπουμε η Εσθήρ εκτιμά την συμβολή του Μαροδοχαίου στη ζωή της. Πόσο χρειαζόμαστε στις εκκλησίες μας σήμερα ανθρώπους σαν το Μαροδοχαίος, θα δείχνουν πατρική φροντίδα και ενδιαφέρον για τα νιάτα. Ο απ. Παύλος τονίζει τη σπουδαιότητα του ρόλου των ηλικιωμένων να είναι πρότυπα για τους νεότερους στην εκκλησία (Τίτος κεφ. 2). Κι όμως συχνά το χάσμα ανάμεσα στους ηλικιωμένους και στους νεότερους μεγαλώνει αντί να γεφυρώνεται. Πειθαρχία, υπευθυνότητα και σεβασμό έδειξε στην Εσθήρ ο Μαροδοχαίος και την εφοδίασε για το έργο του Θεού. Πόση ανάγκη από Μαροδοχαίους έχει ανάγκη η εκκλησία σήμερα.
MAURICE PAINE
«... και να, η Μαριάμ έγινε λεπρή, όπως το χιόνι» (Αριθμοί 12/10)
Η ζήλια μπορεί να αφαιρέσει το καλύτερο που έχει ο άνθρωπος, αν δεν την αντιμετωπίσουμε κατάλληλα. Η Μαριάμ χρησιμοποιήθηκε από τον Θεό από τότε που παρακολουθούσε κρυφά τον αδελφό της που ήταν μέσα σ’ ένα καλάθι, στο Νείλο ποταμό. Η ζήλια όμως ξεπετάχτηκε ανεξέλεγκτη και ήρθε στην επιφάνεια, εξωτερικεύτηκε. Η γκρίνια ενάντια στον Μωϋσή ήταν στην πραγματικότητα εναντίον του Θεού, που εξέλεξε τον Μωϋσή να είναι ο υπηρέτης Του. ΄Ολοι μας είμαστε ευάλωτοι στη ζήλια όταν κάνουμε σύγκριση τον εαυτό μας με τους άλλους, ακόμη και μέσα στην εκκλησία. Η επιθυμία μας να έχουμε τη θέση κάποιου άλλου, συχνά σημαίνει άρνηση του ρόλου που είχε ο Θεός στη δική σου εκλογή. Σε οποιαδήποτε θέση μας έβαλε ο Θεός και όποιο έργο μας ανάθεσε, ας το εκτελούμε με όλη μας την καρδιά, ως προς το Κύριο και όχι για τους ανθρώπους. Έχοντας αυτή τη στάση η ζήλια μπαίνει στο περιθώριο.
MAURICE PAINE
«Και σχίστε την καρδιά σας, και όχι τα ιμάτιά σας» (Ιώηλ 2/13)
Μια συντριμμένη καρδιά μπορεί να εκδηλωθεί και με σχισμένα ρούχα αλλά σχισμένα ρούχα χωρίς σχισμένη, συντριμμένη καρδιά δεν ωφελούν σε τίποτα. Αυτό που μετράει μπροστά στον Θεό δεν είναι πώς φαίνεσαι εξωτερικά αλλά πώς είσαι εσωτερικά. ΄Οταν το ποτήρι αναποδογυρίζει τότε βλέπουμε το περιεχόμενό του. Και κατά καιρούς έρχονται στην επιφάνεια τα σκάνδαλα και οι βρομιές ανθρώπων της θρησκείας, κάτι που δείχνει ότι αυτοί μεν είχαν εξωτερική ευσέβεια αλλά μέσα το φρούτο ήταν σάπιο! Η φυσική άσκηση του σώματος μας και η φροντίδα της επιδερμίδας δεν μας ωφελεί και πολύ, αυτό που έχει αξία στα μάτια του Θεού είναι η κατάσταση της καρδιάς μας. Και η μόνη αποτελεσματική θεραπεία για να μας καθαρίσει εσωτερικά είναι το αίμα του Χριστού. Αυτός ήρθε γα να πεθάνει για τις αμαρτίες μας και μόνο η θυσία του αίματος Του μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Μια συντριμμένη καρδιά είναι καλύτερη από ένα σχισμένο ιμάτιο!
MAURICE PAINE
«...και η γυναίκα (Η Ναομί) στερήθηκε τους δύο γιους της, και τον άνδρα της» (Ρουθ 1/5).
Η ζωή πολλές φορές μας αφήνει αδειανούς. ΄Ασχετα πόσο καλές είναι οι περιστάσεις σήμερα, όλα μπορεί να αλλάξουν μέσα σε λίγα λεπτά και να στερηθούμε τα πάντα. Η Ναομί έχασε τον άνδρα της και τα δυο παιδιά της στη ξενιτιά αλλά η ελπίδα της στον Θεό έμεινε ζωντανή, κι αυτό έκανε τη διαφορά στη ζωή της. Μια από τις πιο θλιβερές φράσεις της Βίβλου είναι στην Εφεσίους όπου ο πας. Παύλος μιλά για εκείνους που είναι «χωρίς ελπίδα και χωρίς Θεό στον κόσμο».΄Οσα κι αν φέρνει πάνω μας ή παίρνει από μας η ζωή αυτή, ας στηρίζουμε την ελπίδα μας πάω στον Ιησού Χριστό, τον Κύριό μας. Στο τέλος, αυτό που μας μένει από τη ζωή, που μια μέρα, αργά γρήγορα, θα τα εγκαταλείψουμε, είναι ο ζωντανός, ο αιώνιος Κύριος μας Ιησούς Χριστός. Και αυτό είναι το παν!
MAURICE PAINE
«Θάνατος και ζωή είναι στο χέρι τής γλώσσας» (Παροιμίες 18/21)
Με τη γλώσσα μπορείς να κάνεις εξίσου καλό ή κακό. Μπορείς να φέρεις τεράστια ευλογία ή κατάρα, να σκοτώσεις κάποιον ή να του δώσεις ζωή και να βλάψεις ακόμη τον εαυτό σου. Η γλώσσα είναι μικρή αλλά μπορεί να διευθύνει μεγάλες υποθέσεις και σημαντικά γεγονότα. Αυτά που λες μπορεί να μια μεγάλη δέσμη φωτός ή σκοταδιού. Όταν εκτοξευτεί, δεν μπορείς να αλλάξεις κατεύθυνση, γι αυτό πρέπει να ξοδέψεις πολύ χρόνο και προσοχή προτού μιλήσεις. Σκέψου τι θα πεις, πώς θα το πεις και σε ποιον θα το πεις. Πάνω απ’ όλα εσύ που γνωρίζεις το Ευαγγέλιο, άνοιξε το στόμα σου και πες τα Καλά Νέα στους συνανθρώπους σου. Κι αν διστάζεις να ανοίξεις το στόμα σου, γιατί δεν ξέρεις τι να πεις, ζήτησε από το Άγιο Πνεύμα να σε καθοδηγήσει.
MAURICE PAINE
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΒΙΩΣΑΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ
Οι επιπτώσεις της σωματικής κακοποίησης κατά τη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία εκδηλώνονται κυρίως με έντονο κλάμα και εκρήξεις έντονου θυμού που δεν κατευνάζεται εύκολα ενώ τα παιδιά εμφανίζονται απαιτητικά και ανυπόμονα. Κατά τη μετέπειτα παιδική και εφηβική ηλικία τα παιδιά που έχουν υποστεί ή υπόκεινται σωματική βία έχουν: · Φοβισμένη και επιφυλακτική στάση απέναντι στους άλλους. Δείχνουν να αποτραβιούνται στο ενδεχόμενο σωματικής επαφής ή στο άγγιγμα, κυρίως όταν βλέπουν απότομες κινήσεις π.χ σήκωμα χεριού. · Έντονη ψυχοκινητική ανησυχία και υπερ-κινητικότητα · Καταθλιπτικά συμπτώματα όπως χαμηλή αυτό-εκτίμηση, θλίψη, στεναχώρια, απάθεια. · Χαμηλή σχολική επίδοση ακόμη και μαθησιακές δυσκολίες ως αποτέλεσμα του ψυχικού πόνου που βιώνουν. ·
Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα του κακοποιημένου παιδιού μπορεί να εκδηλωθεί με: αντιδραστική είτε επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους συνομήλικους ή μεγαλύτερούς του, καταστροφική συμπεριφορά σε παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα, αυτο-επιθετική στάση απέναντι στον εαυτό του με απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς, χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ο πόνος και η οργή από την κακοποίηση μπορεί να εξωτερικευτεί με αντικοινωνική συμπεριφορά και με παραβίαση ηθικών κανόνων ή και του ίδιου του νομικού πλαισίου. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν ψευτο-ωριμότητα ενώ μπορεί να καταβάλουν υπερβολική προσπάθεια να γίνουν αγαπητά και αποδεκτά από τους άλλους με την κρυφή ελπίδα να τα αποδεχτούν και να τα αγαπήσουν οι γονείς τους. Στην προσπάθειά τους αυτή να γίνουν αγαπητά και ευχάριστα, τα παιδιά δείχνουν υποδειγματική, καταναγκαστική και πειθήνια στάση καθώς και τελειομανία. Τι κάνουμε σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή/και ενδείξεις ότι κάποιο παιδί υφίσταται σωματική κακοποίηση; 1. Ενημερώνουμε τις αρμόδιες αρχές (εισαγγελέα, αστυνομία) ώστε το παιδί να εισαχθεί στο νοσοκομείο, να διαγνωστεί η κακοποίηση από τους γιατρούς και να αντιμετωπιστούν οι όποιες σωματικές βλάβες που έχουν επέλθει. 2. Μετά την καταγγελία ενός περιστατικού κακοποίησης παρέχεται βοήθεια από διεπιστημονική ομάδα (παιδοψυχίατρο, παιδοψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο) στο παιδί και στην οικογένεια ενώ αν κριθεί αναγκαίο το παιδί μεταφέρεται σε ασφαλές πλαίσιο διαμονής (παιδόπολη, ξενώνα), μακριά από τους γονείς. 3. Παράλληλα διευθετούνται νομικά ζητήματα, όπως η αφαίρεση (προσωρινή ή όχι) της επιμέλειας του παιδιού από τους γονείς τους. Σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι «το ξύλο δεν βγήκε απ’ τον παράδεισο» και ότι η κακοποίηση ενός παιδιού μας αφορά όλους. Άλλωστε τα παιδιά δεν ανήκουν σε κανέναν πέρα από τον ίδιο τους τον εαυτό. Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε γαλήνιες και ευτυχισμένες παιδικές ψυχές χωρίς πόνο και φόβο. Ίσως αυτό ακούγεται απλό αλλά στην πραγματικότητα είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμα που πρέπει να επιτύχουμε… www.hamomilaki.blogspot.com
Γονείς προσοχή! Δώστε σημασία στα μηνύματα των παιδιών σας.
Η βία σημαδεύει τα παιδιά
Θέμα : Διαταραχές συμπεριφοράς
Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται στους ενηλίκους η κακοποίηση στη νεαρή ηλικία
Η σκηνή εκτυλίσσεται στον 10ο όροφο του Children's Hospital της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη. Στο γραφείο μου βρίσκεται ένα επτάχρονο αγοράκι, οχυρωμένο πίσω από τον καναπέ, που φωνάζει εκτός εαυτού να μην το πλησιάσω.
Διαβάζοντας το ιστορικό του, διαπιστώνω ότι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που το παιδάκι βρίσκεται για εξετάσεις στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου: επιθετική συμπεριφορά στο σπίτι και στο σχολείο, υπερβολική συναισθηματική αντίδραση σε μικροπράγματα αλλά και βιαιοπραγίες όπως να δαγκώνει ή να χτυπάει τους συμμαθητές του.
Μόλις δύο ημέρες πριν από αυτή τη συνάντηση βρισκόταν στο γραφείο μου ένα 14χρονο κορίτσι το οποίο έτρωγε και μάτωνε τα νύχια του, είχε καρφωμένα τα μάτια του στο πάτωμα και πεταγόταν πάνω κάθε φορά που ακουγόταν κάποιος θόρυβος από τον διάδρομο μια πόρτα που έκλεινε με δύναμη, τα βήματα ή ο βήχας κάποιου...
Το ιστορικό του κοριτσιού αυτού συμπεριλαμβάνει άγχος, ξεσπάσματα κλάματος, δυσκολία προσοχής και συγκέντρωσης, δυσκολία συναισθηματικής επικοινωνίας με τους γύρω του και χαμηλή σχολική απόδοση.
Ακόμη μια 40χρονη ασθενής μου που υπέφερε από μελαγχολία και αγοραφοβία δηλαδή φοβόταν υπερβολικά να βγει από το σπίτι της και να πάει μόνη της στην αγορά, σε εξωτερικές δουλειές ή σε φιλικά σπίτια μου εκμυστηρεύθηκε ότι όταν ήταν παιδί οι γονείς της την έδερναν και της μιλούσαν πολύ άσχημα, "εμπειρίες που θαρρείς και έχουν βγάλει ρίζες μέσα μου και δεν λένε να ξεριζωθούν από τη σκέψη και τη ζωή μου", όπως χαρακτηριστικά δήλωσε.
Τι κοινό έχουν αυτές οι τρεις περιπτώσεις;
Πρόκειται για άτομα τα οποία σε μικρή ηλικία υπέστησαν κακομεταχείριση, τόσο σωματική (οι γονείς τους τα έδερναν) όσο και συναισθηματική (τα έβριζαν και τους μιλούσαν άσχημα).
Συμπεριφορές σαν αυτές που περιέγραψα είναι συχνές στην κλινική πρακτική και συνήθως συνοδεύονται από ιστορικό κακής μεταχείρισης στη βρεφική και παιδική ηλικία.
Μια πολύ πρόσφατη έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει τις κλινικές αυτές παρατηρήσεις με χειροπιαστές αποδείξεις.
Ο δόκτωρ Martin Teicher και οι συνεργάτες του στο νοσοκομείο McLean της Βοστόνης διαπίστωσαν ότι το συναισθηματικό τραύμα στην παιδική ηλικία μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση σε σημαντικά τμήματα του εγκεφάλου με αποτέλεσμα συναισθηματικές διαταραχές όπως μελαγχολία ή άγχος.
Οι διαταραχές αυτές δεν είναι όμως αποκλειστικά ψυχολογικές, αλλά φαίνεται ότι έχουν φυσιολογική βάση, καθώς σχετίζονται με αλλαγές που συμβαίνουν στα νευρωνικά μονοπάτια του εγκεφάλου.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ο εγκέφαλος διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις εμπειρίες μας, οι οποίες, καθώς επαναλαμβάνονται, χαράζουν "μονοπάτια" και συνδέσεις ανάμεσα στους νευρώνες. Οι αντίξοες εμπειρίες δημιουργούν εγγραφές στον εγκέφαλο, διαμορφώνοντάς τον με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι οι κανονικές εμπειρίες. Έτσι το ερέθισμα που προκαλούν τα άσχημα λόγια και οι βρισιές που προέρχονται από τους γονείς προς το παιδί τους έχουν έναν μόνιμο αντίκτυπο στη διαμόρφωση του εγκεφάλου του παιδιού τους, πολύ διαφορετικό από αυτόν που έχουν τα ωραία λόγια και η τρυφερότητα των γονιών προς το παιδί.
Ο δόκτωρ Martin Teicher δήλωσε ότι ο αντίκτυπος της λεκτικής και συναισθηματικής κακομεταχείρισης είναι μόνιμος και δύσκολα αντιστρέψιμος και δεν πρόκειται για μια εμπειρία την οποία ο άνθρωπος μπορεί εύκολα και ανώδυνα να ξεπεράσει.
Τα συμπεράσματα των ερευνητών
Ο δόκτωρ Martin Teicher και οι συνεργάτες του κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα αφού εξέτασαν εκατοντάδες εγκεφάλους από παιδιά που είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο λόγω σεξουαλικής, φυσικής ή συναισθηματικής κακοποίησης.
Οι εικόνες των εγκεφάλων αυτών των παιδιών συγκρίθηκαν στη συνέχεια με τις εικόνες των εγκεφάλων παιδιών που δεν είχαν υποστεί τέτοιου είδους κακομεταχείριση. Η σύγκριση των εγκεφαλικών εικόνων έδειξε ότι τα παραμελημένα ή κακοποιημένα παιδιά σαφώς υστερούσαν σε εγκεφαλική μάζα σε σχέση με τα μη κακοποιημένα παιδιά.
Έτσι βρέθηκε ότι η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια και η οποία λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους ήταν ως και 40% μικρότερη στα παραμελημένα ή στα κακοποιημένα παιδιά.
Τι σημαίνει όμως από πρακτική άποψη μια τέτοια συρρίκνωση της εγκεφαλικής αυτής δομής;
Popout
Ένα υπανάπτυκτο μεσολόβιο, δηλαδή η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια, παρακωλύει την ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά λειτουργούν κυρίως βάσει του ενός ημισφαιρίου αντί να έχουν την ευελιξία να μετακινούνται από το ένα στο άλλο με γρήγορο ρυθμό, όπως είναι φυσιολογικό και χρήσιμο.
Η έρευνα του καθηγητή Seth Pollak πάνω στην ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου κακοποιημένων και μη παιδιών έδωσε παρόμοια αποτελέσματα σε σχέση με τη συναισθηματική ένταση. Ο κ. Pollak δημιούργησε ένα ανώδυνο πείραμα σαν παιχνίδι, στο οποίο ζητούσε από τα παιδιά να κοιτάξουν μια σειρά προσώπων και να βρουν τα χαρούμενα, φοβισμένα ή θυμωμένα πρόσωπα, πατώντας ένα κουμπί κάθε φορά. Κατά τη διάρκεια του πειράματος τα παιδιά φορούσαν μια κάσκα με ηλεκτρόδια ώστε να μπορεί να μετρηθεί η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Το ζητούμενο ήταν να μετρηθεί μια έντονη αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο, ως αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου ερεθίσματος. Η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου ήταν ίδια τόσο για τα κακοποιημένα όσο και για τα μη κακοποιημένα παιδιά όταν επρόκειτο για χαρούμενα ή φοβισμένα πρόσωπα. Υπήρξε όμως μια δραματική αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου των κακοποιημένων παιδιών όταν βρέθηκαν αντιμέτωπα με τις εικόνες των θυμωμένων προσώπων.
Οι επιπτώσεις του θυμού
Η ηλεκτρική αντίδραση του εγκεφάλου τους στο ερέθισμα του θυμωμένου προσώπου ήταν πολύ έντονη και μακράς διάρκειας. Ο λόγος γι' αυτή την έντονη αλλαγή είναι, σύμφωνα με τον καθηγητή Pollak, ότι ο θυμός των γονιών είναι ένα πολύ έντονο στοιχείο, ότι κάτι πρόκειται να συμβεί στο οικογενειακό περιβάλλον, και η επιβίωση του παιδιού ουσιαστικά εξαρτάται από τη γρήγορη και άμεση ικανότητά του να αναγνωρίσει το σήμα του θυμού και τις επερχόμενες αλλαγές. Αυτή η εγρήγορση προς τον θυμό γίνεται μια αυτόματη συναισθηματική αντίδραση για το άτομο, που ως ενήλικος τείνει να ερμηνεύει ακόμη και ουδέτερα ή ασαφή ερεθίσματα ως απειλητικά, πράγμα το οποίο εμποδίζει τη σύναψη υγιών σχέσεων με άλλους ενηλίκους.
Πώς ερμηνεύονται όμως από φυσιολογική άποψη αυτά τα ευρήματα;
Το κάθε εγκεφαλικό ημισφαίριο έχει μια σειρά εξειδικευμένων λειτουργιών, με το αριστερό ημισφαίριο να ελέγχει τη λογική σκέψη και τη γλώσσα, ενώ το δεξί έχει τον έλεγχο της δημιουργικότητας και της συναισθηματικής σκέψης. Όταν δεν υπάρχει άνετη ροή από το ένα ημισφαίριο στο άλλο παρά εμμονή στις λειτουργίες του ενός, τότε μπορεί να προκύψουν διάφορα προβλήματα. Για παράδειγμα, ενήλικοι που είχαν υποστεί κακομεταχείριση στην παιδική τους ηλικία χρησιμοποιούν το αριστερό τους ημισφαίριο στην καθημερινή τους ζωή όταν δεν έχουν δυσκολίες. Όταν όμως οι τραυματικές σκέψεις ξαναβγούν στην επιφάνεια ή κάποιο γεγονός που συναισθηματικά τους θυμίζει την κακομεταχείριση της παιδικής τους ηλικίας έρθει στο προσκήνιο, τότε τα ίδια αυτά άτομα καταφεύγουν στο δεξί τους ημισφαίριο, με αποτέλεσμα να γίνονται υπερβολικά συναισθηματικά και να άγονται και να φέρονται από πάθη και συγκινήσεις χωρίς να τιθασεύει αυτή την ένταση το χαλινάρι της λογικής.
ΕΡΕΥΝΕΣ
Κακομεταχείριση και ιδιοφυΐα
Μεμονωμένοι ερευνητές έκαναν μια τολμηρή σύνδεση ανάμεσα στην κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και στην ιδιοφυΐα, βασισμένοι στα παραδείγματα από τη ζωή του Μπετόβεν και του D. Η. Lawrence.
Ο Μπετόβεν είχε δύσκολη παιδική ηλικία καθώς ο πατέρας του τον κακομεταχειριζόταν, τον τραβούσε από το κρεβάτι και τον υποχρέωνε να κάνει εξάσκηση στο πιάνο μέσα στη νύχτα, χτυπώντας τον όποτε έκανε λάθος.
Ο Lawrence είχε μια πολύ άσχημη σχέση με τον αλκοολικό πατέρα του. Σύγχρονοι καλλιτέχνες έχουν επίσης ομολογήσει επεισόδια κακομεταχείρισής τους όταν ήταν παιδιά, όπως η τραγουδίστρια Sinead Ο' Connor , η οποία εκμυστηρεύθηκε πως όταν ήταν μικρή την κλείδωναν γυμνή για μέρες σε ένα παγωμένο δωμάτιο και τη χτυπούσαν.
Η σύγχρονη ψυχιατρική άποψη υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα στις ψυχικές ασθένειες ή στην κακομεταχείριση και στην ιδιοφυΐα.
Τελικά φαίνεται να ισχύει το αντίθετο, δηλαδή ότι η κακομεταχείριση οδηγεί σε μαθησιακά προβλήματα και χαμηλή σχολική απόδοση.
Το άρθρο προέρχεται από το Special Education
http://www.specialeducation.gr/
Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα του κακοποιημένου παιδιού μπορεί να εκδηλωθεί με: αντιδραστική είτε επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους συνομήλικους ή μεγαλύτερούς του, καταστροφική συμπεριφορά σε παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα, αυτο-επιθετική στάση απέναντι στον εαυτό του με απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς, χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ο πόνος και η οργή από την κακοποίηση μπορεί να εξωτερικευτεί με αντικοινωνική συμπεριφορά και με παραβίαση ηθικών κανόνων ή και του ίδιου του νομικού πλαισίου. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν ψευτο-ωριμότητα ενώ μπορεί να καταβάλουν υπερβολική προσπάθεια να γίνουν αγαπητά και αποδεκτά από τους άλλους με την κρυφή ελπίδα να τα αποδεχτούν και να τα αγαπήσουν οι γονείς τους. Στην προσπάθειά τους αυτή να γίνουν αγαπητά και ευχάριστα, τα παιδιά δείχνουν υποδειγματική, καταναγκαστική και πειθήνια στάση καθώς και τελειομανία. Τι κάνουμε σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή/και ενδείξεις ότι κάποιο παιδί υφίσταται σωματική κακοποίηση; 1. Ενημερώνουμε τις αρμόδιες αρχές (εισαγγελέα, αστυνομία) ώστε το παιδί να εισαχθεί στο νοσοκομείο, να διαγνωστεί η κακοποίηση από τους γιατρούς και να αντιμετωπιστούν οι όποιες σωματικές βλάβες που έχουν επέλθει. 2. Μετά την καταγγελία ενός περιστατικού κακοποίησης παρέχεται βοήθεια από διεπιστημονική ομάδα (παιδοψυχίατρο, παιδοψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο) στο παιδί και στην οικογένεια ενώ αν κριθεί αναγκαίο το παιδί μεταφέρεται σε ασφαλές πλαίσιο διαμονής (παιδόπολη, ξενώνα), μακριά από τους γονείς. 3. Παράλληλα διευθετούνται νομικά ζητήματα, όπως η αφαίρεση (προσωρινή ή όχι) της επιμέλειας του παιδιού από τους γονείς τους. Σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι «το ξύλο δεν βγήκε απ’ τον παράδεισο» και ότι η κακοποίηση ενός παιδιού μας αφορά όλους. Άλλωστε τα παιδιά δεν ανήκουν σε κανέναν πέρα από τον ίδιο τους τον εαυτό. Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε γαλήνιες και ευτυχισμένες παιδικές ψυχές χωρίς πόνο και φόβο. Ίσως αυτό ακούγεται απλό αλλά στην πραγματικότητα είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμα που πρέπει να επιτύχουμε… www.hamomilaki.blogspot.com
Γονείς προσοχή! Δώστε σημασία στα μηνύματα των παιδιών σας.
Η βία σημαδεύει τα παιδιά
Θέμα : Διαταραχές συμπεριφοράς
Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται στους ενηλίκους η κακοποίηση στη νεαρή ηλικία
Η σκηνή εκτυλίσσεται στον 10ο όροφο του Children's Hospital της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στη Βοστόνη. Στο γραφείο μου βρίσκεται ένα επτάχρονο αγοράκι, οχυρωμένο πίσω από τον καναπέ, που φωνάζει εκτός εαυτού να μην το πλησιάσω.
Διαβάζοντας το ιστορικό του, διαπιστώνω ότι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που το παιδάκι βρίσκεται για εξετάσεις στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου: επιθετική συμπεριφορά στο σπίτι και στο σχολείο, υπερβολική συναισθηματική αντίδραση σε μικροπράγματα αλλά και βιαιοπραγίες όπως να δαγκώνει ή να χτυπάει τους συμμαθητές του.
Μόλις δύο ημέρες πριν από αυτή τη συνάντηση βρισκόταν στο γραφείο μου ένα 14χρονο κορίτσι το οποίο έτρωγε και μάτωνε τα νύχια του, είχε καρφωμένα τα μάτια του στο πάτωμα και πεταγόταν πάνω κάθε φορά που ακουγόταν κάποιος θόρυβος από τον διάδρομο μια πόρτα που έκλεινε με δύναμη, τα βήματα ή ο βήχας κάποιου...
Το ιστορικό του κοριτσιού αυτού συμπεριλαμβάνει άγχος, ξεσπάσματα κλάματος, δυσκολία προσοχής και συγκέντρωσης, δυσκολία συναισθηματικής επικοινωνίας με τους γύρω του και χαμηλή σχολική απόδοση.
Ακόμη μια 40χρονη ασθενής μου που υπέφερε από μελαγχολία και αγοραφοβία δηλαδή φοβόταν υπερβολικά να βγει από το σπίτι της και να πάει μόνη της στην αγορά, σε εξωτερικές δουλειές ή σε φιλικά σπίτια μου εκμυστηρεύθηκε ότι όταν ήταν παιδί οι γονείς της την έδερναν και της μιλούσαν πολύ άσχημα, "εμπειρίες που θαρρείς και έχουν βγάλει ρίζες μέσα μου και δεν λένε να ξεριζωθούν από τη σκέψη και τη ζωή μου", όπως χαρακτηριστικά δήλωσε.
Τι κοινό έχουν αυτές οι τρεις περιπτώσεις;
Πρόκειται για άτομα τα οποία σε μικρή ηλικία υπέστησαν κακομεταχείριση, τόσο σωματική (οι γονείς τους τα έδερναν) όσο και συναισθηματική (τα έβριζαν και τους μιλούσαν άσχημα).
Συμπεριφορές σαν αυτές που περιέγραψα είναι συχνές στην κλινική πρακτική και συνήθως συνοδεύονται από ιστορικό κακής μεταχείρισης στη βρεφική και παιδική ηλικία.
Μια πολύ πρόσφατη έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει τις κλινικές αυτές παρατηρήσεις με χειροπιαστές αποδείξεις.
Ο δόκτωρ Martin Teicher και οι συνεργάτες του στο νοσοκομείο McLean της Βοστόνης διαπίστωσαν ότι το συναισθηματικό τραύμα στην παιδική ηλικία μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση σε σημαντικά τμήματα του εγκεφάλου με αποτέλεσμα συναισθηματικές διαταραχές όπως μελαγχολία ή άγχος.
Οι διαταραχές αυτές δεν είναι όμως αποκλειστικά ψυχολογικές, αλλά φαίνεται ότι έχουν φυσιολογική βάση, καθώς σχετίζονται με αλλαγές που συμβαίνουν στα νευρωνικά μονοπάτια του εγκεφάλου.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ο εγκέφαλος διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις εμπειρίες μας, οι οποίες, καθώς επαναλαμβάνονται, χαράζουν "μονοπάτια" και συνδέσεις ανάμεσα στους νευρώνες. Οι αντίξοες εμπειρίες δημιουργούν εγγραφές στον εγκέφαλο, διαμορφώνοντάς τον με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι οι κανονικές εμπειρίες. Έτσι το ερέθισμα που προκαλούν τα άσχημα λόγια και οι βρισιές που προέρχονται από τους γονείς προς το παιδί τους έχουν έναν μόνιμο αντίκτυπο στη διαμόρφωση του εγκεφάλου του παιδιού τους, πολύ διαφορετικό από αυτόν που έχουν τα ωραία λόγια και η τρυφερότητα των γονιών προς το παιδί.
Ο δόκτωρ Martin Teicher δήλωσε ότι ο αντίκτυπος της λεκτικής και συναισθηματικής κακομεταχείρισης είναι μόνιμος και δύσκολα αντιστρέψιμος και δεν πρόκειται για μια εμπειρία την οποία ο άνθρωπος μπορεί εύκολα και ανώδυνα να ξεπεράσει.
Τα συμπεράσματα των ερευνητών
Ο δόκτωρ Martin Teicher και οι συνεργάτες του κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα αφού εξέτασαν εκατοντάδες εγκεφάλους από παιδιά που είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο λόγω σεξουαλικής, φυσικής ή συναισθηματικής κακοποίησης.
Οι εικόνες των εγκεφάλων αυτών των παιδιών συγκρίθηκαν στη συνέχεια με τις εικόνες των εγκεφάλων παιδιών που δεν είχαν υποστεί τέτοιου είδους κακομεταχείριση. Η σύγκριση των εγκεφαλικών εικόνων έδειξε ότι τα παραμελημένα ή κακοποιημένα παιδιά σαφώς υστερούσαν σε εγκεφαλική μάζα σε σχέση με τα μη κακοποιημένα παιδιά.
Έτσι βρέθηκε ότι η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια και η οποία λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους ήταν ως και 40% μικρότερη στα παραμελημένα ή στα κακοποιημένα παιδιά.
Τι σημαίνει όμως από πρακτική άποψη μια τέτοια συρρίκνωση της εγκεφαλικής αυτής δομής;
Popout
Ένα υπανάπτυκτο μεσολόβιο, δηλαδή η δεσμίδα των νεύρων που συνδέει τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια, παρακωλύει την ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά λειτουργούν κυρίως βάσει του ενός ημισφαιρίου αντί να έχουν την ευελιξία να μετακινούνται από το ένα στο άλλο με γρήγορο ρυθμό, όπως είναι φυσιολογικό και χρήσιμο.
Η έρευνα του καθηγητή Seth Pollak πάνω στην ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου κακοποιημένων και μη παιδιών έδωσε παρόμοια αποτελέσματα σε σχέση με τη συναισθηματική ένταση. Ο κ. Pollak δημιούργησε ένα ανώδυνο πείραμα σαν παιχνίδι, στο οποίο ζητούσε από τα παιδιά να κοιτάξουν μια σειρά προσώπων και να βρουν τα χαρούμενα, φοβισμένα ή θυμωμένα πρόσωπα, πατώντας ένα κουμπί κάθε φορά. Κατά τη διάρκεια του πειράματος τα παιδιά φορούσαν μια κάσκα με ηλεκτρόδια ώστε να μπορεί να μετρηθεί η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Το ζητούμενο ήταν να μετρηθεί μια έντονη αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο, ως αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου ερεθίσματος. Η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου ήταν ίδια τόσο για τα κακοποιημένα όσο και για τα μη κακοποιημένα παιδιά όταν επρόκειτο για χαρούμενα ή φοβισμένα πρόσωπα. Υπήρξε όμως μια δραματική αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου των κακοποιημένων παιδιών όταν βρέθηκαν αντιμέτωπα με τις εικόνες των θυμωμένων προσώπων.
Οι επιπτώσεις του θυμού
Η ηλεκτρική αντίδραση του εγκεφάλου τους στο ερέθισμα του θυμωμένου προσώπου ήταν πολύ έντονη και μακράς διάρκειας. Ο λόγος γι' αυτή την έντονη αλλαγή είναι, σύμφωνα με τον καθηγητή Pollak, ότι ο θυμός των γονιών είναι ένα πολύ έντονο στοιχείο, ότι κάτι πρόκειται να συμβεί στο οικογενειακό περιβάλλον, και η επιβίωση του παιδιού ουσιαστικά εξαρτάται από τη γρήγορη και άμεση ικανότητά του να αναγνωρίσει το σήμα του θυμού και τις επερχόμενες αλλαγές. Αυτή η εγρήγορση προς τον θυμό γίνεται μια αυτόματη συναισθηματική αντίδραση για το άτομο, που ως ενήλικος τείνει να ερμηνεύει ακόμη και ουδέτερα ή ασαφή ερεθίσματα ως απειλητικά, πράγμα το οποίο εμποδίζει τη σύναψη υγιών σχέσεων με άλλους ενηλίκους.
Πώς ερμηνεύονται όμως από φυσιολογική άποψη αυτά τα ευρήματα;
Το κάθε εγκεφαλικό ημισφαίριο έχει μια σειρά εξειδικευμένων λειτουργιών, με το αριστερό ημισφαίριο να ελέγχει τη λογική σκέψη και τη γλώσσα, ενώ το δεξί έχει τον έλεγχο της δημιουργικότητας και της συναισθηματικής σκέψης. Όταν δεν υπάρχει άνετη ροή από το ένα ημισφαίριο στο άλλο παρά εμμονή στις λειτουργίες του ενός, τότε μπορεί να προκύψουν διάφορα προβλήματα. Για παράδειγμα, ενήλικοι που είχαν υποστεί κακομεταχείριση στην παιδική τους ηλικία χρησιμοποιούν το αριστερό τους ημισφαίριο στην καθημερινή τους ζωή όταν δεν έχουν δυσκολίες. Όταν όμως οι τραυματικές σκέψεις ξαναβγούν στην επιφάνεια ή κάποιο γεγονός που συναισθηματικά τους θυμίζει την κακομεταχείριση της παιδικής τους ηλικίας έρθει στο προσκήνιο, τότε τα ίδια αυτά άτομα καταφεύγουν στο δεξί τους ημισφαίριο, με αποτέλεσμα να γίνονται υπερβολικά συναισθηματικά και να άγονται και να φέρονται από πάθη και συγκινήσεις χωρίς να τιθασεύει αυτή την ένταση το χαλινάρι της λογικής.
ΕΡΕΥΝΕΣ
Κακομεταχείριση και ιδιοφυΐα
Μεμονωμένοι ερευνητές έκαναν μια τολμηρή σύνδεση ανάμεσα στην κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και στην ιδιοφυΐα, βασισμένοι στα παραδείγματα από τη ζωή του Μπετόβεν και του D. Η. Lawrence.
Ο Μπετόβεν είχε δύσκολη παιδική ηλικία καθώς ο πατέρας του τον κακομεταχειριζόταν, τον τραβούσε από το κρεβάτι και τον υποχρέωνε να κάνει εξάσκηση στο πιάνο μέσα στη νύχτα, χτυπώντας τον όποτε έκανε λάθος.
Ο Lawrence είχε μια πολύ άσχημη σχέση με τον αλκοολικό πατέρα του. Σύγχρονοι καλλιτέχνες έχουν επίσης ομολογήσει επεισόδια κακομεταχείρισής τους όταν ήταν παιδιά, όπως η τραγουδίστρια Sinead Ο' Connor , η οποία εκμυστηρεύθηκε πως όταν ήταν μικρή την κλείδωναν γυμνή για μέρες σε ένα παγωμένο δωμάτιο και τη χτυπούσαν.
Η σύγχρονη ψυχιατρική άποψη υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα στις ψυχικές ασθένειες ή στην κακομεταχείριση και στην ιδιοφυΐα.
Τελικά φαίνεται να ισχύει το αντίθετο, δηλαδή ότι η κακομεταχείριση οδηγεί σε μαθησιακά προβλήματα και χαμηλή σχολική απόδοση.
Το άρθρο προέρχεται από το Special Education
http://www.specialeducation.gr/
ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΚΑΙ ΚΟΝΤΥΤΕΡΑ ΠΟΔΙΑ, ΤΡΕΧΟΥΝ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΑ
17 Νοεμβρίου 2009 11:22
Όσοι έχουν μακρύτερα δάχτυλα και κοντύτερα πόδια, τρέχουν γρηγορότερα
Αν ένας άνθρωπος έχει μακρύτερα δάχτυλα ποδιού και πιο κοντό το τμήμα των ποδιών κάτω από τα γόνατα αυξάνει τις πιθανότητες να γίνει ένας ταχύτερος δρομέας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανο- καναδική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές του πολιτειακού πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια υπό τον δρα Στέφεν Πιάτσα και του πανεπιστημίου Σίμον Φρέιζερ του Βανκούβερ υπό τη Σαμπρίνα Λι,ανακάλυψαν ότι οι σπρίντερ έχουν κατά μέσο όρο 12% πιο μακριά δάχτυλα ποδιών (περίπου 1,25 εκατοστά) σε σχέση με τους πιο αργούς δρομείς ίδιου ύψους.Ταυτόχρονα όμως ανακαλύφθηκε ότι το κάτω μέρος των ποδιών των ταχύτερων δρομέων είναι κατά μέσο όρο 6% πιο κοντό σε σχέση με τους πιο αργούς.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το κρίσιμο σημείο για ένα σπρίντερ είναι το ξεκίνημα, μια στιγμή όπου μια κούρσα μπορεί να κερδηθεί ή να χαθεί. Τα πολύ μακριά δάχτυλα επιτρέπουν στον αθλητή να μεταφέρει καλύτερα την ώθηση από τα πόδια του στο έδαφος και έτσι να αυξήσει την επιτάχυνσή του. Παράλληλα, στη διάρκεια της κούρσας, με κάθε δρασκελιά, τα μακρύτερα δάχτυλα επιτρέπουν στον δρομέα να παραμένει περισσότερη ώρα σε επαφή με το έδαφος και έτσι συνεχώς να δίνει μεγαλύτερη ώθηση σε σχέση με τους άλλους δρομείς.
Η μυοσκελετική έρευνα διαπίστωσε ότι οι σπρίντερ έχουν δάχτυλα μήκους 8,2 εκατοστών κατά μέσο όρο (μετρούμενα από το μετατάρσιο έως την άκρη του νυχιού) έναντι 7,2 εκατοστών στους μη σπρίντερ, δηλαδή οι γρήγοροι δρομείς έχουν μεγαλύτερα δάχτυλα κατά ένα εκατοστό περίπου.
Εξάλλου, το κάτω μέρος του ποδιού ενός σπρίντερ (μετρούμενο από το γόνατο έως τον αστράγαλο) είναι κατά μέσο όρο 41 εκατοστά, κατά 3 εκατοστά μικρότερο από τον μέσο όρο (44 εκατοστά) των μη δρομέων. Επίσης διαπιστώθηκε ότι στους σπρίντερ είναι κατά μέσο όρο 25% μικρότερη η απόσταση ανάμεσα στον αστράγαλο και τον αχίλλειο τένοντα.
Ο δρ Πιάτσα, η έρευνα του οποίου δημοσιεύτηκε στο "Journal of Experimental Biology" (Περιοδικό Πειραματικής Βιολογίας), σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και τη βρετανική "Τέλεγκραφ", ανέφερε ότι αν και οι αποκλίσεις δεν είναι μεγάλες, έχουν τη σημασία τους, μαζί φυσικά με άλλους παράγοντες που καθορίζουν τις επιδόσεις ενός δρομέα. Η έρευνα δεν αποδεικνύει, κατ' ανάγκην, ότι οι πιο γρήγοροι σπρίντερ γεννιούνται με σωματοδομή νικητή, όπως πιστεύουν μερικοί προπονητές, επειδή, σύμφωνα με τους ερευνητές, δεν είναι ακόμα σαφές ποια επίπτωση έχει η ίδια η προπόνηση στο σχήμα των οστών του ποδιού του αθλητή.
Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Όσοι έχουν μακρύτερα δάχτυλα και κοντύτερα πόδια, τρέχουν γρηγορότερα
Αν ένας άνθρωπος έχει μακρύτερα δάχτυλα ποδιού και πιο κοντό το τμήμα των ποδιών κάτω από τα γόνατα αυξάνει τις πιθανότητες να γίνει ένας ταχύτερος δρομέας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανο- καναδική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές του πολιτειακού πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια υπό τον δρα Στέφεν Πιάτσα και του πανεπιστημίου Σίμον Φρέιζερ του Βανκούβερ υπό τη Σαμπρίνα Λι,ανακάλυψαν ότι οι σπρίντερ έχουν κατά μέσο όρο 12% πιο μακριά δάχτυλα ποδιών (περίπου 1,25 εκατοστά) σε σχέση με τους πιο αργούς δρομείς ίδιου ύψους.Ταυτόχρονα όμως ανακαλύφθηκε ότι το κάτω μέρος των ποδιών των ταχύτερων δρομέων είναι κατά μέσο όρο 6% πιο κοντό σε σχέση με τους πιο αργούς.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το κρίσιμο σημείο για ένα σπρίντερ είναι το ξεκίνημα, μια στιγμή όπου μια κούρσα μπορεί να κερδηθεί ή να χαθεί. Τα πολύ μακριά δάχτυλα επιτρέπουν στον αθλητή να μεταφέρει καλύτερα την ώθηση από τα πόδια του στο έδαφος και έτσι να αυξήσει την επιτάχυνσή του. Παράλληλα, στη διάρκεια της κούρσας, με κάθε δρασκελιά, τα μακρύτερα δάχτυλα επιτρέπουν στον δρομέα να παραμένει περισσότερη ώρα σε επαφή με το έδαφος και έτσι συνεχώς να δίνει μεγαλύτερη ώθηση σε σχέση με τους άλλους δρομείς.
Η μυοσκελετική έρευνα διαπίστωσε ότι οι σπρίντερ έχουν δάχτυλα μήκους 8,2 εκατοστών κατά μέσο όρο (μετρούμενα από το μετατάρσιο έως την άκρη του νυχιού) έναντι 7,2 εκατοστών στους μη σπρίντερ, δηλαδή οι γρήγοροι δρομείς έχουν μεγαλύτερα δάχτυλα κατά ένα εκατοστό περίπου.
Εξάλλου, το κάτω μέρος του ποδιού ενός σπρίντερ (μετρούμενο από το γόνατο έως τον αστράγαλο) είναι κατά μέσο όρο 41 εκατοστά, κατά 3 εκατοστά μικρότερο από τον μέσο όρο (44 εκατοστά) των μη δρομέων. Επίσης διαπιστώθηκε ότι στους σπρίντερ είναι κατά μέσο όρο 25% μικρότερη η απόσταση ανάμεσα στον αστράγαλο και τον αχίλλειο τένοντα.
Ο δρ Πιάτσα, η έρευνα του οποίου δημοσιεύτηκε στο "Journal of Experimental Biology" (Περιοδικό Πειραματικής Βιολογίας), σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και τη βρετανική "Τέλεγκραφ", ανέφερε ότι αν και οι αποκλίσεις δεν είναι μεγάλες, έχουν τη σημασία τους, μαζί φυσικά με άλλους παράγοντες που καθορίζουν τις επιδόσεις ενός δρομέα. Η έρευνα δεν αποδεικνύει, κατ' ανάγκην, ότι οι πιο γρήγοροι σπρίντερ γεννιούνται με σωματοδομή νικητή, όπως πιστεύουν μερικοί προπονητές, επειδή, σύμφωνα με τους ερευνητές, δεν είναι ακόμα σαφές ποια επίπτωση έχει η ίδια η προπόνηση στο σχήμα των οστών του ποδιού του αθλητή.
Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΤΩΧΟΣ
Τι σημαίνει να είσαι "φτωχός"
"Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του: «Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;» «Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. «Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε: Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις. Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές… Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι… Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα… Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό… Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι… Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα… Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους… Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους. Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του…Και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:«Σ’ευχαριστώ, μπαμπά, που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»
"Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του: «Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;» «Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. «Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε: Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις. Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές… Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι… Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα… Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό… Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι… Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα… Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους… Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους. Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του…Και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:«Σ’ευχαριστώ, μπαμπά, που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»
ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ;
του Σπύρου Zωδιάτη
Η εποχή μας διακρίνεται για την αφοσίωσή της στην υλική δύναμη. Προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τα πάντα για να αποκτήσουμε δύναμη.
Οι επιστήμονες συζητούν για τη χρησιμοποίηση της ατομικής δύναμης για τους σκοπούς τους. Η δύναμη δεν δημιουργείται αλλά ελευθερώνεται. Το αυτοκίνητο δεν κινείται από τον εαυτό του αλλά με ορισμένα μηχανήματα απελευθερώνει τη δύναμη που υπάρχει στη βενζίνη. Η δύναμη των καταρρακτών του Νιαγάρα απελευθερώνεται και διοχετεύεται για την κίνηση μεγάλων βιομηχανιών.
Η ζωή όλων μας εξαρτάται από τις δυνάμεις που αντλούμε από τον εξωτερικό κόσμο. Μόνοι μας δεν είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε τη δύναμη για να ζήσουμε. Το δέντρο με τις ρίζες και τα φύλλα του τρέφεται από τις δυνάμεις που περιέχονται στο ηλιακό φως και στο έδαφος. Τα σώματά μας χρειάζονται οξυγόνο που αποσπούν τη δύναμη για τη συντήρηση και ανάπτυξή τους. Κανένα ζωντανό ον στον κόσμο αυτό δεν είναι αυτοσυντήρητο. Η ενέργεια που χρησιμοποιούμε πηγάζει από δυνάμεις ανεξάρτητες του εαυτού μας.
Δυστυχώς όσοι ασχολούνται με τις υλικές δυνάμεις αποδίδουν λίγη σπουδαιότητα στην πνευματική δύναμη. Υπάρχουν δύο βασίλεια: το υλικό και το πνευματικό. Για να ζήσει κανείς στο υλικό, χρειάζεται δύναμη υλική, για να ζήσει στο πνευματικό χρειάζεται πνευματική δύναμη. Όπως δεν μπορούμε μόνοι μας να δημιουργήσουμε υλική δύναμη, έτσι δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε δύναμη πνευματική για την ηθική και πνευματική μας υπόσταση. Τα πνευματικά προβλήματα, είναι περισσότερα από τα υλικά. Για την αντιμετώπισή τους χρειαζόμαστε δύναμη από έξω. Οι νόμοι της φυσικής μας συντήρησης μοιάζουν με τους νόμους της πνευματικής μας. Γι' αυτό ακριβώς ο Χριστός υποσχέθηκε στους Μαθητές Του τέτοια πνευματική δύναμη: "Θέλετε λάβει δύναμιν, όταν επέλθη το Άγιον Πνεύμα εφ' υμάς".
Ένας ξένος επισκέφθηκε το μουσείο όπου βρίσκονταν το σπαθί του Ουάλλας, του μεγάλου Σκώτου ήρωα. "Δεν μπορώ να καταλάβω πως ένα τέτοιο σπαθί μπόρεσε να κερδίσει τόσες μάχες", παρατήρησε. Ο ξεναγός όμως απάντησε: "Δεν είναι το σπαθί που έχει την αξία αλλά το χέρι που το χειρίστηκε". Και μεις είμαστε νεκροί όπως το σπαθί εκείνο, αλλά με το Παντοδύναμο Χέρι του Θεού γινόμαστε εργαλεία χρήσιμα. Η μη αναγνώριση των πνευματικών μας αναγκών, μας στερεί της απαραιτήτου πνευματικής δύναμης. Εκείνοι που εξαρτώνται από τους εαυτούς τους είναι σαν τα στάσιμα νερά. Όταν συμβεί κάτι στη ζωή που απαιτεί μεγάλη πνευματική αντοχή, αυτοί δεν μπορούν να σταθούν. Πέφτουν κάτω από το βάρος των περιστάσεων και των θλίψεων της ζωής. Χρειάζεται διαρκής εισροή για να επιτευχθεί η διαρκής εκροή.
Μπορείς να έχεις αποταμιευμένα αρκετά χρήματα που θα σε βοηθήσουν να ζήσεις για λίγο διάστημα. Αν όμως δεν έχεις συνεχές εισόδημα, θα έλθει η στιγμή που τα χρήματά σου θα τελειώσουν. Ο σοφός άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ισοζύγιο μεταξύ των εσόδων και των εξόδων του. Τέτοιο ισοζύγιο πρέπει να διατηρούμε και στις πνευματικές δυνάμεις. Πόσες φορές δεν έγινα μάρτυρας τραγικής σκηνής τελείας απελπισίας των αγαπητών συγγενούς που πέθανε. Δεν ήταν έτοιμοι για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας στιγμής που απορροφά άφθονη πνευματική δύναμη. Για μερικούς ο χωρισμός από κάποιον αγαπητό τους σημαίνει τελεία κατάπτωση. Δεν μπορούν να δουν πέρα από τον τάφο. Δεν έχουν την ελπίδα ότι μια μέρα θα συναντήσουν τον αγαπητό τους. Αν όμως κατά τις ημέρες της υγείας σκέπτονταν ότι ο κόσμος και η επιθυμία του παρέχονται, "Εκείνος όμως που πράττει το θέλημα του Θεού μένει στον αιώνα", θα έπαιρναν την Αγία Γραφή να τη μελετήσουν και να ετοιμαστούν για τη "μαύρη" στιγμή που αναπόφευκτα έρχεται στη ζωή του καθένα μας.
Κάποτε ένας πήγε στο Παρίσι. Αγόρασε κάποιο δώρο για τη σύζυγό του. Μια σπιρτοθήκη η οποία ήταν καμωμένη από ένα μέταλλο που μπορούσε να ακτινοβολεί τη νύχτα. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του θέλησε να κάνει την έκπληξη στη σύζυγό του. Έσβησε τα φώτα με την ελπίδα ότι η σπιρτοθήκη θ' ακτινοβολούσε. Δεν έγινε τίποτε. Θύμωσε και πέταξε τη σπιρτοθήκη κακολογώντας τον Γάλλο που προφανώς τον γέλασε. Την άλλη μέρα η κυρία πήρε τη σπιρτοθήκη να την εξετάσει και είδε κάτι στη Γαλλική γλώσσα. Το πήγε σε μια γειτόνισσά της να της το διαβάσει. Να τι έγραφε: "Αν με εκθέσετε στο φως του ηλίου τη διάρκεια της μέρας, θα λάμπω για σας στο σκοτάδι της νύχτας". Εξέθεσε λοιπόν τη σπιρτοθήκη στο φως του ηλίου και τη νύχτα απέδειξε στον άντρα της ότι ο Γάλλος δεν τον είχε γελάσει, αλλά υπήρχε κάποιος όρος που έπρεπε να τηρηθεί. Καταλάβατε το μάθημα. Στη νύχτα του σκότους, της θλίψης, της δοκιμασίας, του πόνου, της ασθένειας, του θανάτου, δεν μπορούμε να λάμψουμε αν την ημέρα δεν εκτεθήκαμε στις ζωοδόχους ακτίνες του Χριστού, που είναι η πηγή κάθε παρηγοριάς. Αν στην ευημερία δεν λάβουμε πνευματική δύναμη για παρακαταθήκη, δεν θα αντέξουμε να περάσουμε από την κοιλάδα του θανάτου.
Ποια είναι η πηγή της πνευματικής δύναμης; Να τι λέγει ο Παύλος: «Άλλωστε δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο του Χριστού, γιατί είναι δύναμη Θεού για σωτηρία στον καθένα που πιστεύει, τόσο για τον Ιουδαίο αρχικά όσο και για τον Έλληνα» (Ρωμ. 1:16). Ίσως αυτή είναι η δύναμη που λείπει από τη ζωή σου, το Ευαγγέλιο του Χριστού. Γι' αυτό είσαι δυστυχής. Από υλικής πλευράς ίσως να είσαι ευκατάστατος, όχι όμως πνευματικά. "Δεν εγνώρισας, δεν ήκουσας, ότι ο αιώνιος Θεός δεν ατονεί και δεν αποκάμνει; Δίδει ισχύν εις τους ητονισμένους και αυξάνει την δύναμιν εις τους αδυνάτους" (Ησ. 40:28-29). Η δύναμη αυτή του Θεού είναι και για σένα, αν θελήσεις να απλώσεις το χέρι της πίστης και να την λάβεις.
Η εποχή μας διακρίνεται για την αφοσίωσή της στην υλική δύναμη. Προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τα πάντα για να αποκτήσουμε δύναμη.
Οι επιστήμονες συζητούν για τη χρησιμοποίηση της ατομικής δύναμης για τους σκοπούς τους. Η δύναμη δεν δημιουργείται αλλά ελευθερώνεται. Το αυτοκίνητο δεν κινείται από τον εαυτό του αλλά με ορισμένα μηχανήματα απελευθερώνει τη δύναμη που υπάρχει στη βενζίνη. Η δύναμη των καταρρακτών του Νιαγάρα απελευθερώνεται και διοχετεύεται για την κίνηση μεγάλων βιομηχανιών.
Η ζωή όλων μας εξαρτάται από τις δυνάμεις που αντλούμε από τον εξωτερικό κόσμο. Μόνοι μας δεν είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε τη δύναμη για να ζήσουμε. Το δέντρο με τις ρίζες και τα φύλλα του τρέφεται από τις δυνάμεις που περιέχονται στο ηλιακό φως και στο έδαφος. Τα σώματά μας χρειάζονται οξυγόνο που αποσπούν τη δύναμη για τη συντήρηση και ανάπτυξή τους. Κανένα ζωντανό ον στον κόσμο αυτό δεν είναι αυτοσυντήρητο. Η ενέργεια που χρησιμοποιούμε πηγάζει από δυνάμεις ανεξάρτητες του εαυτού μας.
Δυστυχώς όσοι ασχολούνται με τις υλικές δυνάμεις αποδίδουν λίγη σπουδαιότητα στην πνευματική δύναμη. Υπάρχουν δύο βασίλεια: το υλικό και το πνευματικό. Για να ζήσει κανείς στο υλικό, χρειάζεται δύναμη υλική, για να ζήσει στο πνευματικό χρειάζεται πνευματική δύναμη. Όπως δεν μπορούμε μόνοι μας να δημιουργήσουμε υλική δύναμη, έτσι δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε δύναμη πνευματική για την ηθική και πνευματική μας υπόσταση. Τα πνευματικά προβλήματα, είναι περισσότερα από τα υλικά. Για την αντιμετώπισή τους χρειαζόμαστε δύναμη από έξω. Οι νόμοι της φυσικής μας συντήρησης μοιάζουν με τους νόμους της πνευματικής μας. Γι' αυτό ακριβώς ο Χριστός υποσχέθηκε στους Μαθητές Του τέτοια πνευματική δύναμη: "Θέλετε λάβει δύναμιν, όταν επέλθη το Άγιον Πνεύμα εφ' υμάς".
Ένας ξένος επισκέφθηκε το μουσείο όπου βρίσκονταν το σπαθί του Ουάλλας, του μεγάλου Σκώτου ήρωα. "Δεν μπορώ να καταλάβω πως ένα τέτοιο σπαθί μπόρεσε να κερδίσει τόσες μάχες", παρατήρησε. Ο ξεναγός όμως απάντησε: "Δεν είναι το σπαθί που έχει την αξία αλλά το χέρι που το χειρίστηκε". Και μεις είμαστε νεκροί όπως το σπαθί εκείνο, αλλά με το Παντοδύναμο Χέρι του Θεού γινόμαστε εργαλεία χρήσιμα. Η μη αναγνώριση των πνευματικών μας αναγκών, μας στερεί της απαραιτήτου πνευματικής δύναμης. Εκείνοι που εξαρτώνται από τους εαυτούς τους είναι σαν τα στάσιμα νερά. Όταν συμβεί κάτι στη ζωή που απαιτεί μεγάλη πνευματική αντοχή, αυτοί δεν μπορούν να σταθούν. Πέφτουν κάτω από το βάρος των περιστάσεων και των θλίψεων της ζωής. Χρειάζεται διαρκής εισροή για να επιτευχθεί η διαρκής εκροή.
Μπορείς να έχεις αποταμιευμένα αρκετά χρήματα που θα σε βοηθήσουν να ζήσεις για λίγο διάστημα. Αν όμως δεν έχεις συνεχές εισόδημα, θα έλθει η στιγμή που τα χρήματά σου θα τελειώσουν. Ο σοφός άνθρωπος πρέπει να διατηρεί ισοζύγιο μεταξύ των εσόδων και των εξόδων του. Τέτοιο ισοζύγιο πρέπει να διατηρούμε και στις πνευματικές δυνάμεις. Πόσες φορές δεν έγινα μάρτυρας τραγικής σκηνής τελείας απελπισίας των αγαπητών συγγενούς που πέθανε. Δεν ήταν έτοιμοι για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας στιγμής που απορροφά άφθονη πνευματική δύναμη. Για μερικούς ο χωρισμός από κάποιον αγαπητό τους σημαίνει τελεία κατάπτωση. Δεν μπορούν να δουν πέρα από τον τάφο. Δεν έχουν την ελπίδα ότι μια μέρα θα συναντήσουν τον αγαπητό τους. Αν όμως κατά τις ημέρες της υγείας σκέπτονταν ότι ο κόσμος και η επιθυμία του παρέχονται, "Εκείνος όμως που πράττει το θέλημα του Θεού μένει στον αιώνα", θα έπαιρναν την Αγία Γραφή να τη μελετήσουν και να ετοιμαστούν για τη "μαύρη" στιγμή που αναπόφευκτα έρχεται στη ζωή του καθένα μας.
Κάποτε ένας πήγε στο Παρίσι. Αγόρασε κάποιο δώρο για τη σύζυγό του. Μια σπιρτοθήκη η οποία ήταν καμωμένη από ένα μέταλλο που μπορούσε να ακτινοβολεί τη νύχτα. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του θέλησε να κάνει την έκπληξη στη σύζυγό του. Έσβησε τα φώτα με την ελπίδα ότι η σπιρτοθήκη θ' ακτινοβολούσε. Δεν έγινε τίποτε. Θύμωσε και πέταξε τη σπιρτοθήκη κακολογώντας τον Γάλλο που προφανώς τον γέλασε. Την άλλη μέρα η κυρία πήρε τη σπιρτοθήκη να την εξετάσει και είδε κάτι στη Γαλλική γλώσσα. Το πήγε σε μια γειτόνισσά της να της το διαβάσει. Να τι έγραφε: "Αν με εκθέσετε στο φως του ηλίου τη διάρκεια της μέρας, θα λάμπω για σας στο σκοτάδι της νύχτας". Εξέθεσε λοιπόν τη σπιρτοθήκη στο φως του ηλίου και τη νύχτα απέδειξε στον άντρα της ότι ο Γάλλος δεν τον είχε γελάσει, αλλά υπήρχε κάποιος όρος που έπρεπε να τηρηθεί. Καταλάβατε το μάθημα. Στη νύχτα του σκότους, της θλίψης, της δοκιμασίας, του πόνου, της ασθένειας, του θανάτου, δεν μπορούμε να λάμψουμε αν την ημέρα δεν εκτεθήκαμε στις ζωοδόχους ακτίνες του Χριστού, που είναι η πηγή κάθε παρηγοριάς. Αν στην ευημερία δεν λάβουμε πνευματική δύναμη για παρακαταθήκη, δεν θα αντέξουμε να περάσουμε από την κοιλάδα του θανάτου.
Ποια είναι η πηγή της πνευματικής δύναμης; Να τι λέγει ο Παύλος: «Άλλωστε δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο του Χριστού, γιατί είναι δύναμη Θεού για σωτηρία στον καθένα που πιστεύει, τόσο για τον Ιουδαίο αρχικά όσο και για τον Έλληνα» (Ρωμ. 1:16). Ίσως αυτή είναι η δύναμη που λείπει από τη ζωή σου, το Ευαγγέλιο του Χριστού. Γι' αυτό είσαι δυστυχής. Από υλικής πλευράς ίσως να είσαι ευκατάστατος, όχι όμως πνευματικά. "Δεν εγνώρισας, δεν ήκουσας, ότι ο αιώνιος Θεός δεν ατονεί και δεν αποκάμνει; Δίδει ισχύν εις τους ητονισμένους και αυξάνει την δύναμιν εις τους αδυνάτους" (Ησ. 40:28-29). Η δύναμη αυτή του Θεού είναι και για σένα, αν θελήσεις να απλώσεις το χέρι της πίστης και να την λάβεις.
ΔΕΚΑ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ
Συγκεντρώσου για λίγο και φαντάσου τον Θεό να σου μιλά:
Αγαπημένο Παιδί, καθώς διαβάζεις τις παρακάτω προτροπές, να ξέρεις πως θα έρθουν κάποιες αλλαγές στη ζωή σου. Αυτές οι αλλαγές πρέπει να ολοκληρωθούν, ώστε να εκπληρώσω τις υποσχέσεις Μου στη ζωή σου, να σου δώσω ειρήνη, χαρά και ευτυχία. Ζητώ συγγνώμη για οποιαδήποτε ενόχληση και αμηχανία, αλλά μετά από όλα αυτά που κάνω, αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να σου ζητήσω. Σε παρακαλώ ακολούθα τις παρακάτω δέκα οδηγίες:
1. ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ
Η ζωή σε έφερε αντιμέτωπο με μεγάλες δυσκολίες και δοκιμασίες, και το μόνο που κάνεις είναι να κάθεσαι και να στενοχωριέσαι. Ξέχασες πως Εγώ Είμαι εδώ να σηκώσω όλο το φορτίο σου και να το κουβαλήσω για χάρη σου; Ή μήπως απολαμβάνεις να στενοχωριέσαι με κάθε μικρό πρόβλημα που έρχεται στο δρόμο σου;
2. ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΛΙΣΤΑ
Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί και πρέπει να το φροντίσεις; Σημείωσε το σε μια λίστα. Όχι στη ΔΙΚΗ ΣΟΥ λίστα. Γράψ’το στη ΔΙΚΗ ΜΟΥ λίστα που συμπεριλαμβάνει τα πράγματα που πρέπει να κάνω. Άφησέ ΜΕ να φροντίσω ΕΓΩ το πρόβλημά σου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω αν δεν μου πεις εσύ για το πρόβλημά σου. Και αν και η λίστα με τα πράγματα που πρέπει να κάνω είναι μεγάλη, παρόλα αυτά είμαι...Θεός. Μπορώ να φροντίσω κάθε έγνοια σου που τοποθετείς στα χέρια Μου. Στην πραγματικότητα, αν ήξερες όλη την αλήθεια, θα γνώριζες ότι φροντίζω για πολλά πράγματα της ζωής σου ακόμη κι αν εσύ ποτέ δεν το συνειδητοποιείς.
3. ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΜΕ
Μια και μου δώσεις το φορτίο σου, μην προσπαθείς να το πάρεις πίσω. Εμπιστεύσου με! Έχε πίστη ότι Εγώ θα φροντίσω όλες τις ανάγκες σου, τα προβλήματα σου και τις δοκιμασίες σου. Έχεις προβλήματα με τα παιδιά σου; Βάλ’το στη λίστα Μου. Έχεις οικονομικά προβλήματα; Βάλ’το στη λίστα Μου. Έχεις προβλήματα με τα συναισθήματα σου; Για χάρη Μου, γράψ’το στη λίστα μου. Θέλω να σε βοηθήσω. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να μου το ζητήσεις.
4. ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ
Μην ξυπνήσεις ένα πρωί και πεις: «Λοιπόν, αισθάνομαι πολύ πιο δυνατός σήμερα, νομίζω πως μπορώ να αντιμετωπίσω το πρόβλημα μου από εδώ και πέρα». Γιατί πιστεύεις πως αισθάνεσαι πιο δυνατός τώρα; Είναι απλό. Γιατί μου έδωσες τα φορτία σου και τώρα τα φροντίζω Εγώ. Επιπλέον, ανανέωσα τις δυνάμεις σου και σε καλύπτω με την ειρήνη Μου. Δεν γνωρίζεις πως αν σου επιστρέψω τα προβλήματα και τα φορτία σου θα βρεθείς πάλι πίσω από εκεί που ξεκίνησες; Άφησε τις έγνοιες σου σε Μένα και ξέχασέ τες! Απλά επέτρεψέ μου να κάνω τη δουλειά μου.
5. ΜΙΛΑ ΜΟΥ
Θέλω να ξεχάσεις πολλά πράγματα. Ξέχνα ότι σε οδηγούνε στην απόγνωση. Ξέχνα τις ανησυχίες σου, εφόσον ξέρεις ότι Εγώ έχω τον έλεγχο. Όμως, υπάρχει ένα πράγμα που εύχομαι να μην ξεχάσεις ποτέ. Σε παρακαλώ, μη ξεχνάς ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ-ΣΥΧΝΑ! ΣΕ ΑΓΑΠΩ! Θέλω να ακούω τη φωνή σου. Θέλω να με συμπεριλάβεις στα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή σου. Θέλω να σε ακούω να μου μιλάς για τους φίλους και την οικογένειά σου. Προσευχή είναι απλά μια συζήτηση ανάμεσα σε σένα και σε Μένα. Θέλω να είμαι ο καλύτερος σου φίλος.
6. ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΙΣΤΗ
Μπορώ να δω πολλά πράγματα από εδώ ψηλά τα οποία εσύ δεν μπορείς να δεις από εκεί που είσαι. Να έχεις πίστη σε Μένα γιατί γνωρίζω τι κάνω. Εμπιστεύσου Με. Δε θα ήθελες να βλέπεις αυτά που βλέπουν τα μάτια Μου. Θα συνεχίσω να νοιάζομαι για σένα, να σε προστατεύω, να βλέπω τις ανάγκες σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να Μ’ εμπιστευτείς. Αν και τα καθήκοντα μου είναι πολύ μεγαλύτερα από τα δικά σου, φαίνεται σα να δυσκολεύεσαι πολύ να κάνεις το μέρος σου. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να Μ’ εμπιστευτείς;
7. ΜΑΘΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ
Είχες μάθει να μοιράζεσαι όταν ήσουν μόνο δύο χρονών! Πότε ξέχασες να το κάνεις; Ο κανόνας ισχύει και σήμερα! Μοιράσου τις εμπειρίες σου με ανθρώπους που είναι λιγότερο προνομιούχοι από εσένα. Μοιράσου τη χαρά σου με αυτούς που χρειάζονται ενθάρρυνση. Να μοιράζεσαι το γέλιο σου με αυτούς που δεν άκουσαν κανένα γέλιο για πολύ καιρό. Να μοιράζεσαι τα δάκρυα σου με αυτούς που ξέχασαν πώς είναι να κλαις. Να μοιράζεσαι την πίστη σου με αυτούς που δεν έχουν καθόλου πίστη.
8. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ
Τα κανόνισα έτσι ώστε μέσα στη ζωή σου, να μπορείς να έχεις τόσες διαφορετικές εμπειρίες. Από παιδί , μεγαλώνοντας γίνεσαι ενήλικος, αποκτάς παιδιά, αλλάζεις εργασία πολλές φορές, ασχολείσαι με διάφορα επαγγέλματα, ταξιδεύεις σε τόσα πολλά μέρη, συναντάς χιλιάδες ανθρώπους, και δοκιμάζεις τόσα πολλά πράγματα. Πως μπορείς , λοιπόν , να είσαι τόσο ανυπόμονος, όταν Μου παίρνει λίγο περισσότερο χρόνο από ότι περιμένεις για να χειριστώ κάτι που υπάρχει στη λίστα μου με τα πράγματα που πρέπει να κάνω; Εμπιστεύσου την δική μου χρονική στιγμή, γιατί ο δικός μου χρόνος είναι τέλειος. Απλά και μόνο , επειδή δημιούργησα όλο το σύμπαν μόνο μέσα σε 6 μέρες, όλοι πιστεύουν ότι πρέπει πάντοτε να βιάζομαι .
9. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ
Να είσαι ευγενικός, με τους άλλους ανθρώπους, επειδή τους αγαπώ όπως ακριβώς αγαπώ εσένα. Μπορεί να μην ντύνονται σαν και εσένα, ή να μιλούν όπως εσύ, ή να ζουν με τον ίδιο τρόπο που ζεις εσύ, και όμως σας αγαπώ όλους. Σε παρακαλώ προσπάθησε να τα πηγαίνεις καλά μαζί τους για χάρη Μου. Δημιούργησα τον καθένα σας διαφορετικό με κάποιο τρόπο. Θα ήταν πολύ βαρετό αν ήσασταν όλοι πανομοιότυποι. Σε παρακαλώ, να ξέρεις ότι αγαπώ κάθε τι το ξεχωριστό που υπάρχει σε σας.
10. ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
Παρόλο που σ’ αγαπώ τόσο πολύ, πώς μπορείς να μην αγαπάς τον εαυτό σου; Δημιουργήθηκες από Εμένα, μόνο για ένα λόγο: για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Είμαι ο Θεός της Αγάπης. Αγάπησέ Με. Αγάπησε τους γείτονές σου. Αλλά επίσης αγάπησε τον εαυτό σου. Η καρδιά μου πονάει όταν σε βλέπω τόσο θυμωμένο με τον εαυτό σου, όταν τα πράγματα είναι άσχημα. Είσαι πολύτιμος για μένα. Αυτό ποτέ να μην το ξεχάσεις...
Μετάφραση: Ροζαλί Χαρ. Παπαδοπούλου, Πτυχιούχος Αγγλικής Φιλολογίας
Αγαπημένο Παιδί, καθώς διαβάζεις τις παρακάτω προτροπές, να ξέρεις πως θα έρθουν κάποιες αλλαγές στη ζωή σου. Αυτές οι αλλαγές πρέπει να ολοκληρωθούν, ώστε να εκπληρώσω τις υποσχέσεις Μου στη ζωή σου, να σου δώσω ειρήνη, χαρά και ευτυχία. Ζητώ συγγνώμη για οποιαδήποτε ενόχληση και αμηχανία, αλλά μετά από όλα αυτά που κάνω, αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να σου ζητήσω. Σε παρακαλώ ακολούθα τις παρακάτω δέκα οδηγίες:
1. ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ
Η ζωή σε έφερε αντιμέτωπο με μεγάλες δυσκολίες και δοκιμασίες, και το μόνο που κάνεις είναι να κάθεσαι και να στενοχωριέσαι. Ξέχασες πως Εγώ Είμαι εδώ να σηκώσω όλο το φορτίο σου και να το κουβαλήσω για χάρη σου; Ή μήπως απολαμβάνεις να στενοχωριέσαι με κάθε μικρό πρόβλημα που έρχεται στο δρόμο σου;
2. ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΛΙΣΤΑ
Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί και πρέπει να το φροντίσεις; Σημείωσε το σε μια λίστα. Όχι στη ΔΙΚΗ ΣΟΥ λίστα. Γράψ’το στη ΔΙΚΗ ΜΟΥ λίστα που συμπεριλαμβάνει τα πράγματα που πρέπει να κάνω. Άφησέ ΜΕ να φροντίσω ΕΓΩ το πρόβλημά σου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω αν δεν μου πεις εσύ για το πρόβλημά σου. Και αν και η λίστα με τα πράγματα που πρέπει να κάνω είναι μεγάλη, παρόλα αυτά είμαι...Θεός. Μπορώ να φροντίσω κάθε έγνοια σου που τοποθετείς στα χέρια Μου. Στην πραγματικότητα, αν ήξερες όλη την αλήθεια, θα γνώριζες ότι φροντίζω για πολλά πράγματα της ζωής σου ακόμη κι αν εσύ ποτέ δεν το συνειδητοποιείς.
3. ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΜΕ
Μια και μου δώσεις το φορτίο σου, μην προσπαθείς να το πάρεις πίσω. Εμπιστεύσου με! Έχε πίστη ότι Εγώ θα φροντίσω όλες τις ανάγκες σου, τα προβλήματα σου και τις δοκιμασίες σου. Έχεις προβλήματα με τα παιδιά σου; Βάλ’το στη λίστα Μου. Έχεις οικονομικά προβλήματα; Βάλ’το στη λίστα Μου. Έχεις προβλήματα με τα συναισθήματα σου; Για χάρη Μου, γράψ’το στη λίστα μου. Θέλω να σε βοηθήσω. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να μου το ζητήσεις.
4. ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ
Μην ξυπνήσεις ένα πρωί και πεις: «Λοιπόν, αισθάνομαι πολύ πιο δυνατός σήμερα, νομίζω πως μπορώ να αντιμετωπίσω το πρόβλημα μου από εδώ και πέρα». Γιατί πιστεύεις πως αισθάνεσαι πιο δυνατός τώρα; Είναι απλό. Γιατί μου έδωσες τα φορτία σου και τώρα τα φροντίζω Εγώ. Επιπλέον, ανανέωσα τις δυνάμεις σου και σε καλύπτω με την ειρήνη Μου. Δεν γνωρίζεις πως αν σου επιστρέψω τα προβλήματα και τα φορτία σου θα βρεθείς πάλι πίσω από εκεί που ξεκίνησες; Άφησε τις έγνοιες σου σε Μένα και ξέχασέ τες! Απλά επέτρεψέ μου να κάνω τη δουλειά μου.
5. ΜΙΛΑ ΜΟΥ
Θέλω να ξεχάσεις πολλά πράγματα. Ξέχνα ότι σε οδηγούνε στην απόγνωση. Ξέχνα τις ανησυχίες σου, εφόσον ξέρεις ότι Εγώ έχω τον έλεγχο. Όμως, υπάρχει ένα πράγμα που εύχομαι να μην ξεχάσεις ποτέ. Σε παρακαλώ, μη ξεχνάς ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ-ΣΥΧΝΑ! ΣΕ ΑΓΑΠΩ! Θέλω να ακούω τη φωνή σου. Θέλω να με συμπεριλάβεις στα πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή σου. Θέλω να σε ακούω να μου μιλάς για τους φίλους και την οικογένειά σου. Προσευχή είναι απλά μια συζήτηση ανάμεσα σε σένα και σε Μένα. Θέλω να είμαι ο καλύτερος σου φίλος.
6. ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΙΣΤΗ
Μπορώ να δω πολλά πράγματα από εδώ ψηλά τα οποία εσύ δεν μπορείς να δεις από εκεί που είσαι. Να έχεις πίστη σε Μένα γιατί γνωρίζω τι κάνω. Εμπιστεύσου Με. Δε θα ήθελες να βλέπεις αυτά που βλέπουν τα μάτια Μου. Θα συνεχίσω να νοιάζομαι για σένα, να σε προστατεύω, να βλέπω τις ανάγκες σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να Μ’ εμπιστευτείς. Αν και τα καθήκοντα μου είναι πολύ μεγαλύτερα από τα δικά σου, φαίνεται σα να δυσκολεύεσαι πολύ να κάνεις το μέρος σου. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να Μ’ εμπιστευτείς;
7. ΜΑΘΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ
Είχες μάθει να μοιράζεσαι όταν ήσουν μόνο δύο χρονών! Πότε ξέχασες να το κάνεις; Ο κανόνας ισχύει και σήμερα! Μοιράσου τις εμπειρίες σου με ανθρώπους που είναι λιγότερο προνομιούχοι από εσένα. Μοιράσου τη χαρά σου με αυτούς που χρειάζονται ενθάρρυνση. Να μοιράζεσαι το γέλιο σου με αυτούς που δεν άκουσαν κανένα γέλιο για πολύ καιρό. Να μοιράζεσαι τα δάκρυα σου με αυτούς που ξέχασαν πώς είναι να κλαις. Να μοιράζεσαι την πίστη σου με αυτούς που δεν έχουν καθόλου πίστη.
8. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ
Τα κανόνισα έτσι ώστε μέσα στη ζωή σου, να μπορείς να έχεις τόσες διαφορετικές εμπειρίες. Από παιδί , μεγαλώνοντας γίνεσαι ενήλικος, αποκτάς παιδιά, αλλάζεις εργασία πολλές φορές, ασχολείσαι με διάφορα επαγγέλματα, ταξιδεύεις σε τόσα πολλά μέρη, συναντάς χιλιάδες ανθρώπους, και δοκιμάζεις τόσα πολλά πράγματα. Πως μπορείς , λοιπόν , να είσαι τόσο ανυπόμονος, όταν Μου παίρνει λίγο περισσότερο χρόνο από ότι περιμένεις για να χειριστώ κάτι που υπάρχει στη λίστα μου με τα πράγματα που πρέπει να κάνω; Εμπιστεύσου την δική μου χρονική στιγμή, γιατί ο δικός μου χρόνος είναι τέλειος. Απλά και μόνο , επειδή δημιούργησα όλο το σύμπαν μόνο μέσα σε 6 μέρες, όλοι πιστεύουν ότι πρέπει πάντοτε να βιάζομαι .
9. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ
Να είσαι ευγενικός, με τους άλλους ανθρώπους, επειδή τους αγαπώ όπως ακριβώς αγαπώ εσένα. Μπορεί να μην ντύνονται σαν και εσένα, ή να μιλούν όπως εσύ, ή να ζουν με τον ίδιο τρόπο που ζεις εσύ, και όμως σας αγαπώ όλους. Σε παρακαλώ προσπάθησε να τα πηγαίνεις καλά μαζί τους για χάρη Μου. Δημιούργησα τον καθένα σας διαφορετικό με κάποιο τρόπο. Θα ήταν πολύ βαρετό αν ήσασταν όλοι πανομοιότυποι. Σε παρακαλώ, να ξέρεις ότι αγαπώ κάθε τι το ξεχωριστό που υπάρχει σε σας.
10. ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
Παρόλο που σ’ αγαπώ τόσο πολύ, πώς μπορείς να μην αγαπάς τον εαυτό σου; Δημιουργήθηκες από Εμένα, μόνο για ένα λόγο: για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Είμαι ο Θεός της Αγάπης. Αγάπησέ Με. Αγάπησε τους γείτονές σου. Αλλά επίσης αγάπησε τον εαυτό σου. Η καρδιά μου πονάει όταν σε βλέπω τόσο θυμωμένο με τον εαυτό σου, όταν τα πράγματα είναι άσχημα. Είσαι πολύτιμος για μένα. Αυτό ποτέ να μην το ξεχάσεις...
Μετάφραση: Ροζαλί Χαρ. Παπαδοπούλου, Πτυχιούχος Αγγλικής Φιλολογίας
ΕΓΩΙΣΜΟΣ
ΕΓΩΙΣΜΟΣ: ίσως η πιο φονική αρρώστια
Γράφει ο Ορέστης Χρ. Φραγκόπουλος
Συνήθως φοβόμαστε αυτά που φοβούνται και οι άλλοι γύρω μας ή αυτά που μας λένε κάποιοι ειδικοί ότι πρέπει να φοβόμαστε: τους σεισμούς, τις πυρκαγιές, την ανεργία, τον καρκίνο, το AIDS, τη νόσο των τρελών αγελάδων, και ό,τι άλλο καινούριο μπορεί να προκύψει στις μέρες μας. Φυλαγόμαστε και καλά κάνουμε. Όμως δεν είναι σίγουρο ότι ξέρουμε καλά ποια είναι η πραγματική απειλή. Τι είναι αυτό που χρειάζεται την προσοχή μας, γιατί η απειλή είναι άμεση και η κατάληξη οδυνηρή.
Tον μεγάλο κίνδυνο τον κουβαλάμε επάνω μας, ο μεγάλος μας εχθρός βρίσκεται μέσα μας και λέγεται εγωισμός, με όλα του τα παρακλάδια: φιλαυτία, υπερηφάνεια, έπαρση, προβολή κλπ. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για τον άνθρωπο και την ψυχή του, δεν υπάρχει χειρότερη ασθένεια, αφού οι συνέπειές της αιώνια καταστροφικές για τον ίδιο "φορέα" του εγωισμού. Το σημαντικότερο, ο ίδιος ο Θεός πολεμάει τον εγωισμό, "στους υπερηφάνους αντιτάσσεται". (Α΄ Πέτρου ε5: 5, Ιακώβου 4: 6). Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση από του να έχεις τον Θεό απέναντί σου. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να ορθοποδήσει έτσι... είναι βέβαιο ότι οδεύει σταθερά στην ολοκληρωτική καταστροφή, με το Θεό αντίθετο. Πριν προχωρήσουμε στο παράδειγμά μας, που θα κάνει πιο ανάγλυφα όλα αυτά τα σημεία, ας πούμε ότι είναι ανοησία ο εγωισμός του ανθρώπου. Ο ίδιος ο Κύριος, ο Θεός του Σύμπαντος μας "δίδει εις πάντας ζωήν και πνοήν και τα πάντα.... εν Αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν" (Πράξεις 17:25, 28).
Αφού απολαύσουμε και ξοδέψουμε τα δώρα της αγάπης Του, μετά Τον αγνοούμε και στήνουμε θεωρίες ότι δεν υπάρχει... Την ίδια ώρα που πίνουμε το δροσερό νεράκι Του και εισπνέουμε τον αέρα που μας χαρίζει, εμείς ταΐζουμε τον εγωισμό μας: "Εγώ... εμένα... σε μένα... από μένα... δικό μου...." Είμαστε πιο ανόητοι κι από τα παιδιά μας. Σκέψου το παιδάκι που ταΐζεις και ντύνεις και χαϊδεύεις, να γυρίσει να σου πει "εγώ... εμένα... δικό μου... και μόνος μου..." Θα γελάσεις, θα πονέσεις, θα συγχωρέσεις, θα μακροθυμήσεις για να του δώσεις την ευκαιρία να μετανοήσει, να ταπεινωθεί, να επιστρέψει... Γιατί αυτά που λέει και κάνει ο εγωιστής ς είναι προκλητικά μα και παράλογα, και το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς με υπομονή και έλεος είναι να τον δει να επιστρέφει στα λογικά του… να ταπεινώνεται.... Αν δεν το κάνει; Ο ίδιος ο Θεός γίνεται αντίπαλος, και τότε είναι που αρχίζει η τραγωδία για τον άνθρωπο.
Διαβάστε όσα αντιγράφουμε πιο κάτω και θα καταλάβετε:
"Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να βυθίσει αυτό το πλοίο", απάντησε ο αξιωματικός του Τιτανικού σε μια κυρία που θαύμαζε το ολοκαίνουριο υπερωκεάνιο, όταν τον ρώτησε αν ήταν πραγματικά αβύθιστο! Κι όμως.... χρειάστηκε μόνον ένα παγόβουνο να συρθεί για λίγο επάνω στη ράχη του, για να διαψευσθούν εύκολα αλλά και τραγικά όλοι και όλα γύρω από το μεγαλύτερο και πολυτελέστατο υπερωκεάνιο της εποχής του. Ο ίδιος ο ναύαρχος-σχεδιαστής του Τιτανικού Τόμας Άντριους χάθηκε μαζί με το δημιούργημά του στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Ξαφνικά ακούστηκε ένας παράξενος θόρυβος, σαν κάποιος να έσυρε ένα γιγαντιαίο δάχτυλο στα πλευρά του πλοίου. Δεν ήταν παρά ένα παγόβουνο από τα πολλά που έπλεαν στην περιοχή και που ο πλοίαρχος του Τιτανικού το αγνόησε... Η υπεροψία, ο εγωισμός μαζί με την ανοησία είναι βέβαιο ότι σκοτώνουν... Ήδη ετοιμαζόταν ο υγρός τάφος τους... Μερικοί επιβάτες άφησαν τη διασκέδασή τους, τα χαρτιά που έπαιζαν στα σαλόνια και βγήκαν να δουν. Ο σκοτεινός όγκος του παγόβουνου απομακρυνόταν στο βάθος και το πλοίο συνέχιζε το ταξίδι του υπερήφανο, μεγαλόπρεπο...
Ήταν 11.40 μ.μ. της 14ης Απριλίου του 1912. Η ανθρωπότητα ετοιμαζόταν για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πλοίαρχος και μερικοί αξιωματικοί του κατέβηκαν αμέσως στο κύτος του σκάφους. Το ρήγμα που άνοιξε είχε μήκος σχεδόν 90 μέτρων. Αμέσως τα νερά της παγωμένης θάλασσας όρμηξαν στα αμπάρια και τα πλημμύρισαν. Πέντε από τα στεγανά αμπάρια του Τιτανικού γέμισαν γρήγορα νερά. Αν είχαν πλημμυρίσει μόνο τα τέσσερα, ο Τιτανικός θα έφτανε στη Ν. Υόρκη... Ακολούθησαν σκηνές τραγικές αλλοφροσύνης. Στις 12.05 μεσάνυχτα ο πλοίαρχος διατάζει να εγκαταλειφθεί το σκάφος... Στις 12.15 φεύγει το πρώτο SOS... Στις 12.45 οι πρώτες 20 βάρκες κατεβαίνουν στη θάλασσα... Από τους 2.220 επιβάτες επέζησαν μόνον οι 713... Στις 2.20 τα χαράματα την επόμενη μέρα οι 46.328 τόνοι του Τιτανικού χάθηκαν κάτω από την παγωμένη και ήρεμη θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού...
Ούτε τρικυμία, ούτε θύελλα, ούτε απρόβλεπτη θαλασσοταραχή... Μόνον ο ανόητος εγωισμός. "Αυτό το πλοίο ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να το βυθίσει..." Ο αβύθιστος Τιτανικός κείτεται νικημένος, στην υγρή αγκαλιά του Ατλαντικού, για να μας θυμίζει κάτι πολύ χρήσιμο για τον καθένα μας: "Ο εγωισμός είναι ίσως η φονικότερη αρρώστια".
Και είναι αρρώστια, αφού αχρηστεύει τον άνθρωπο, τον γεμίζει με ανόητη φιλαυτία και έπαρση, τον κάνει επικίνδυνο, του σκοτεινιάζει το νου και την καρδιά, δεν μπορεί να δει, να ακούσει, να αντιληφθεί, να συναισθανθεί την κατάστασή του. Αυτά είναι τα κύρια συμπτώματα της έπαρσης. Η κατάληξή της; Αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα σκοτώνει τον άνθρωπο με αιώνιο θάνατο, χωρίς τη χάρη του Κυρίου στη ζωή του.
Υπάρχει ένα ακόμα σοβαρό σημείο. Πρέπει να σκοτώσεις τον εγωισμό αλλιώς θα σε σκοτώσει εκείνος. Και υπάρχει το αποτελεσματικό όπλο που συντρίβει τον εγωισμό: Είναι ο σταυρός του Ιησού Χριστού. Όταν πιστέψεις στον Ιησού και Τον αγκαλιάσεις με ταπείνωση τότε αμέσως ο εγωισμός σωριάζεται, γιατί νιώθεις ανάξιος και ελεεινός αλλά και ελεημένος. Οι άνθρωποι του εγωισμού δεν κατάλαβαν τίποτα από τον σταυρωμένο Ιησού Χριστό. Έστω κι ας μπαινοβγαίνουν σε μια εκκλησία και ας ακούνε κηρύγματα, εάν δεν συσταυρωθεί ο εγωισμός τους μαζί με τον Ιησού Χριστό, δεν θα συναναστηθούν μαζί Του καινούριοι, λυτρωμένοι, αναγεννημένοι χριστιανοί. Ο εγωισμός θεραπεύεται όταν διαγνωσθεί έγκαιρα με ειλικρίνεια, όταν αντιμετωπισθεί με ταπείνωση και πίστη μπροστά στο σταυρό και την ανάσταση του Σωτήρα μας Χριστού. Αν δεν αντιμετωπισθεί έτσι, τότε σκοτώνει και την ψυχή και το σώμα. Ο άνθρωπος της φιλαυτίας και της έπαρσης είναι ένα περιφερόμενο μόλυσμα, είναι επικίνδυνος και δυστυχισμένος. Και στις μέρες μας, τις έσχατες, ο αριθμός τους θα θεριεύει, δυστυχώς και ανάμεσά μας, με απρόβλεπτες προεκτάσεις.
Ας μείνουμε στην απλότητα, την ταπείνωση, την πίστη, την αγάπη στον Κύριό μας. Απ' αυτά ας είναι γεμάτη η ζωή μας, η ψυχή μας και η μέρα μας. Είναι η μόνη βεβαιότητα, η μόνη σιγουριά και ασφάλεια.
Γράφει ο Ορέστης Χρ. Φραγκόπουλος
Συνήθως φοβόμαστε αυτά που φοβούνται και οι άλλοι γύρω μας ή αυτά που μας λένε κάποιοι ειδικοί ότι πρέπει να φοβόμαστε: τους σεισμούς, τις πυρκαγιές, την ανεργία, τον καρκίνο, το AIDS, τη νόσο των τρελών αγελάδων, και ό,τι άλλο καινούριο μπορεί να προκύψει στις μέρες μας. Φυλαγόμαστε και καλά κάνουμε. Όμως δεν είναι σίγουρο ότι ξέρουμε καλά ποια είναι η πραγματική απειλή. Τι είναι αυτό που χρειάζεται την προσοχή μας, γιατί η απειλή είναι άμεση και η κατάληξη οδυνηρή.
Tον μεγάλο κίνδυνο τον κουβαλάμε επάνω μας, ο μεγάλος μας εχθρός βρίσκεται μέσα μας και λέγεται εγωισμός, με όλα του τα παρακλάδια: φιλαυτία, υπερηφάνεια, έπαρση, προβολή κλπ. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για τον άνθρωπο και την ψυχή του, δεν υπάρχει χειρότερη ασθένεια, αφού οι συνέπειές της αιώνια καταστροφικές για τον ίδιο "φορέα" του εγωισμού. Το σημαντικότερο, ο ίδιος ο Θεός πολεμάει τον εγωισμό, "στους υπερηφάνους αντιτάσσεται". (Α΄ Πέτρου ε5: 5, Ιακώβου 4: 6). Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση από του να έχεις τον Θεό απέναντί σου. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να ορθοποδήσει έτσι... είναι βέβαιο ότι οδεύει σταθερά στην ολοκληρωτική καταστροφή, με το Θεό αντίθετο. Πριν προχωρήσουμε στο παράδειγμά μας, που θα κάνει πιο ανάγλυφα όλα αυτά τα σημεία, ας πούμε ότι είναι ανοησία ο εγωισμός του ανθρώπου. Ο ίδιος ο Κύριος, ο Θεός του Σύμπαντος μας "δίδει εις πάντας ζωήν και πνοήν και τα πάντα.... εν Αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν" (Πράξεις 17:25, 28).
Αφού απολαύσουμε και ξοδέψουμε τα δώρα της αγάπης Του, μετά Τον αγνοούμε και στήνουμε θεωρίες ότι δεν υπάρχει... Την ίδια ώρα που πίνουμε το δροσερό νεράκι Του και εισπνέουμε τον αέρα που μας χαρίζει, εμείς ταΐζουμε τον εγωισμό μας: "Εγώ... εμένα... σε μένα... από μένα... δικό μου...." Είμαστε πιο ανόητοι κι από τα παιδιά μας. Σκέψου το παιδάκι που ταΐζεις και ντύνεις και χαϊδεύεις, να γυρίσει να σου πει "εγώ... εμένα... δικό μου... και μόνος μου..." Θα γελάσεις, θα πονέσεις, θα συγχωρέσεις, θα μακροθυμήσεις για να του δώσεις την ευκαιρία να μετανοήσει, να ταπεινωθεί, να επιστρέψει... Γιατί αυτά που λέει και κάνει ο εγωιστής ς είναι προκλητικά μα και παράλογα, και το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς με υπομονή και έλεος είναι να τον δει να επιστρέφει στα λογικά του… να ταπεινώνεται.... Αν δεν το κάνει; Ο ίδιος ο Θεός γίνεται αντίπαλος, και τότε είναι που αρχίζει η τραγωδία για τον άνθρωπο.
Διαβάστε όσα αντιγράφουμε πιο κάτω και θα καταλάβετε:
"Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να βυθίσει αυτό το πλοίο", απάντησε ο αξιωματικός του Τιτανικού σε μια κυρία που θαύμαζε το ολοκαίνουριο υπερωκεάνιο, όταν τον ρώτησε αν ήταν πραγματικά αβύθιστο! Κι όμως.... χρειάστηκε μόνον ένα παγόβουνο να συρθεί για λίγο επάνω στη ράχη του, για να διαψευσθούν εύκολα αλλά και τραγικά όλοι και όλα γύρω από το μεγαλύτερο και πολυτελέστατο υπερωκεάνιο της εποχής του. Ο ίδιος ο ναύαρχος-σχεδιαστής του Τιτανικού Τόμας Άντριους χάθηκε μαζί με το δημιούργημά του στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Ξαφνικά ακούστηκε ένας παράξενος θόρυβος, σαν κάποιος να έσυρε ένα γιγαντιαίο δάχτυλο στα πλευρά του πλοίου. Δεν ήταν παρά ένα παγόβουνο από τα πολλά που έπλεαν στην περιοχή και που ο πλοίαρχος του Τιτανικού το αγνόησε... Η υπεροψία, ο εγωισμός μαζί με την ανοησία είναι βέβαιο ότι σκοτώνουν... Ήδη ετοιμαζόταν ο υγρός τάφος τους... Μερικοί επιβάτες άφησαν τη διασκέδασή τους, τα χαρτιά που έπαιζαν στα σαλόνια και βγήκαν να δουν. Ο σκοτεινός όγκος του παγόβουνου απομακρυνόταν στο βάθος και το πλοίο συνέχιζε το ταξίδι του υπερήφανο, μεγαλόπρεπο...
Ήταν 11.40 μ.μ. της 14ης Απριλίου του 1912. Η ανθρωπότητα ετοιμαζόταν για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πλοίαρχος και μερικοί αξιωματικοί του κατέβηκαν αμέσως στο κύτος του σκάφους. Το ρήγμα που άνοιξε είχε μήκος σχεδόν 90 μέτρων. Αμέσως τα νερά της παγωμένης θάλασσας όρμηξαν στα αμπάρια και τα πλημμύρισαν. Πέντε από τα στεγανά αμπάρια του Τιτανικού γέμισαν γρήγορα νερά. Αν είχαν πλημμυρίσει μόνο τα τέσσερα, ο Τιτανικός θα έφτανε στη Ν. Υόρκη... Ακολούθησαν σκηνές τραγικές αλλοφροσύνης. Στις 12.05 μεσάνυχτα ο πλοίαρχος διατάζει να εγκαταλειφθεί το σκάφος... Στις 12.15 φεύγει το πρώτο SOS... Στις 12.45 οι πρώτες 20 βάρκες κατεβαίνουν στη θάλασσα... Από τους 2.220 επιβάτες επέζησαν μόνον οι 713... Στις 2.20 τα χαράματα την επόμενη μέρα οι 46.328 τόνοι του Τιτανικού χάθηκαν κάτω από την παγωμένη και ήρεμη θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού...
Ούτε τρικυμία, ούτε θύελλα, ούτε απρόβλεπτη θαλασσοταραχή... Μόνον ο ανόητος εγωισμός. "Αυτό το πλοίο ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να το βυθίσει..." Ο αβύθιστος Τιτανικός κείτεται νικημένος, στην υγρή αγκαλιά του Ατλαντικού, για να μας θυμίζει κάτι πολύ χρήσιμο για τον καθένα μας: "Ο εγωισμός είναι ίσως η φονικότερη αρρώστια".
Και είναι αρρώστια, αφού αχρηστεύει τον άνθρωπο, τον γεμίζει με ανόητη φιλαυτία και έπαρση, τον κάνει επικίνδυνο, του σκοτεινιάζει το νου και την καρδιά, δεν μπορεί να δει, να ακούσει, να αντιληφθεί, να συναισθανθεί την κατάστασή του. Αυτά είναι τα κύρια συμπτώματα της έπαρσης. Η κατάληξή της; Αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα σκοτώνει τον άνθρωπο με αιώνιο θάνατο, χωρίς τη χάρη του Κυρίου στη ζωή του.
Υπάρχει ένα ακόμα σοβαρό σημείο. Πρέπει να σκοτώσεις τον εγωισμό αλλιώς θα σε σκοτώσει εκείνος. Και υπάρχει το αποτελεσματικό όπλο που συντρίβει τον εγωισμό: Είναι ο σταυρός του Ιησού Χριστού. Όταν πιστέψεις στον Ιησού και Τον αγκαλιάσεις με ταπείνωση τότε αμέσως ο εγωισμός σωριάζεται, γιατί νιώθεις ανάξιος και ελεεινός αλλά και ελεημένος. Οι άνθρωποι του εγωισμού δεν κατάλαβαν τίποτα από τον σταυρωμένο Ιησού Χριστό. Έστω κι ας μπαινοβγαίνουν σε μια εκκλησία και ας ακούνε κηρύγματα, εάν δεν συσταυρωθεί ο εγωισμός τους μαζί με τον Ιησού Χριστό, δεν θα συναναστηθούν μαζί Του καινούριοι, λυτρωμένοι, αναγεννημένοι χριστιανοί. Ο εγωισμός θεραπεύεται όταν διαγνωσθεί έγκαιρα με ειλικρίνεια, όταν αντιμετωπισθεί με ταπείνωση και πίστη μπροστά στο σταυρό και την ανάσταση του Σωτήρα μας Χριστού. Αν δεν αντιμετωπισθεί έτσι, τότε σκοτώνει και την ψυχή και το σώμα. Ο άνθρωπος της φιλαυτίας και της έπαρσης είναι ένα περιφερόμενο μόλυσμα, είναι επικίνδυνος και δυστυχισμένος. Και στις μέρες μας, τις έσχατες, ο αριθμός τους θα θεριεύει, δυστυχώς και ανάμεσά μας, με απρόβλεπτες προεκτάσεις.
Ας μείνουμε στην απλότητα, την ταπείνωση, την πίστη, την αγάπη στον Κύριό μας. Απ' αυτά ας είναι γεμάτη η ζωή μας, η ψυχή μας και η μέρα μας. Είναι η μόνη βεβαιότητα, η μόνη σιγουριά και ασφάλεια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
